İngilizce dersine yönelik hazırlanan konuşma becerisi ağırlıklı öğretim tasarısının, yabancı dil ağırlıklı ortaokul 6. Sınıf öğrencilerinin derse yönelik tutum, kaygı ve görüşleri üzerindeki etkisi

Abstract

Bu çalışmanın amacı 6. sınıf yoğunlaştırılmış yabancı dil sınıflarında uygulanan İngilizce dersine yönelik konuşma becerisi ağırlıklı bir öğretim tasarısı hazırlamak ve bu tasarının öğrencilerin İngilizce dersine yönelik tutum, görüş ve kaygıları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Bu çalışmada, nicel ve nitel yöntemlerle toplanan verilerin birbirini desteklemesi amacıyla karma yöntem araştırmalarından Açımlayıcı (Açıklayıcı) Sıralı Desen tercih edilmiştir. Örnekleme yöntemi olarak amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme ve kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Balıkesir ili Karesi ilçesine bağlı Gazi İmam Hatip Ortaokulu ve Bandırma ilçesine bağlı Bandırma İmam Hatip Ortaokulu’nda yoğunlaştırılmış yabancı dil programı kapsamında öğrenim gören 6. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Bu öğrencilerden deney grubu (n=52) ve kontrol grubu (n=45) olmak üzere iki grup oluşturulmuştur. Deney grubundaki öğrencilere araştırmacı tarafından geliştirilen konuşma becerisi ağırlıklı İngilizce öğretim programı 18 hafta süresince uygulanırken, kontrol grubundaki öğrencilere mevcut İngilizce öğretim programı uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak, araştırmanın nicel boyutunda 2 ölçek (Orakcı (2017) tarafından geliştirilen “İngilizce Dersine Yönelik Tutum Ölçeği”, ve Orakcı (2018) tarafından geliştirilen “İngilizce Konuşma Kaygısı Ölçeği”) kullanılırken, araştırmanın nitel boyutunda ise araştırmacı tarafından geliştirilen “Bireysel Görüşme Formu” kullanılmıştır. Çalışmanın öğretim tasarısı boyutunda öğretim tasarımı modellerinden Dick ve Carrey Modeli tercih edilmiştir Deneysel işlem süreci kapsamında çalışmanın verileri Eylül 2023 – Ocak 2024 tarihleri arasında toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde betimsel analiz, Bağımsız Örneklemler için t-Testi, Tekrarlı Ölçümler için İki Faktörlü ANOVA ve içerik analizinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen nicel veriler kapsamında, Konuşma Ağırlıklı İngilizce Öğretim Tasarımı’nın uygulandığı deney grubu öğrencilerinin konuşma kaygılarının azalma gösterdiği gözlenmiştir. Ayrıca deney grubu öğrencilerinin İngilizce dersine yönelik tutumlarında hem duyuşsal hem de davranışsal boyutta olumlu yönde gelişme gösterdiği belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen nitel veriler kapsamında, uygulanan Konuşma Becerisi Ağırlıklı İngilizce Öğretim Programı Tasarısı ile öğrencilerin derslerde konuşma şansına eriştiği, grup çalışmaları ya da bireysel çalışmalarla bu pratiğin sağlandığı böylece dört dil becerisine katkıda bulunurken özellikle konuşma becerisini geliştirdiği ve kaygı düzeyini azaltarak öğrencilerin rahat hissetmelerini sağladığı gözlenmiştir. Çalışma sonucunda öğrencilerin bilgilerinin içerikler doğrultusunda şekillendiği ve ileriye dönük düşünce ve planlarına İngilizceyi yerleştirdikleri ve sınıfta kırıcı düşünceler yerine yapıcı eleştirilerin kullanılmasının, özellikle grup çalışmalarının gerçekleştirilerek işbirlikçi yaklaşımın ön plana çıkarılmasının, genel değerlendirmenin yanı sıra süreç değerlendirmenin öğrencinin ilgi ve motivasyonu üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir. Bu doğrultuda nicel ve nitel verilerin birbirini desteklediği ve uyumlu olduğu belirlenmiştir.

The primary aim of this study is to design a speaking-oriented instructional program for English classes in 6th-grade intensive foreign language classrooms and to investigate the effects of this program on students’ attitudes, perceptions, and anxiety levels regarding English. In this study, the Explanatory Sequential Design, one of the mixed methods research designs, was preferred in order to ensure that the data collected through quantitative and qualitative methods complement each other. Purposeful sampling methods were used in selecting participants, including criterion sampling and convenience sampling. The study sample consisted of 6th-grade students enrolled in the intensive foreign language program at Gazi Imam Hatip Secondary School in Karesi district and Bandırma Imam Hatip Secondary School in Bandırma district, both located in Balıkesir province. The participants were divided into an experimental group (n=52) and a control group (n=45). Over the course of 18 weeks, the experimental group received instruction based on a speaking-focused English teaching program developed by the researcher, while the control group continued with the standard English curriculum. For data collection, two quantitative instruments were employed: the “Attitude Scale Towards English Course” developed by Orakcı (2017) and the “English Speaking Anxiety Scale” by Orakcı (2018). In the qualitative phase, data were gathered through a semi-structured interview form designed by the researcher. The instructional design phase of the study was based on the Dick and Carey Instructional Design Model. Data collection occurred between September 2023 and January 2024. Analytical methods included descriptive analysis, Independent Samples t-Test, TwoWay Repeated Measures ANOVA, and content analysis. The quantitative findings revealed a decrease in speaking anxiety among students in the experimental group. Moreover, there were significant improvements in their affective and behavioral attitudes toward English. The qualitative data supported these findings, indicating that the speaking-oriented instructional design allowed students more opportunities to speak in class, both through group and individual activities, which not only contributed to the development of all four language skills but particularly enhanced speaking abilities. The program also helped reduce anxiety and fostered a sense of comfort among students. Additionally, the students appeared to internalize the content, incorporating English into their future aspirations and plans. The use of constructive feedback rather than critical remarks, the emphasis on cooperative learning through group work, and the incorporation of both formative and summative assessment were found to positively influence students’ engagement and motivation. In conclusion, the qualitative and quantitative data were found to be mutually supportive and consistent.