Katılımcı ve demokratik yerel yönetim anlayışının bir yansıması olarak mahalle meclisleri

Abstract

Geleneksel yönetim anlayışının yaşadığı dönüşümlerle birlikte merkeziyetçi ve değişime kapalı örgüt yapıları yerini daha şeffaf, kalite ve verimlilik odaklı, değişime açık olma gibi özellikler taşıyan yönetim modellerine bırakma eğilimine girmiştir. Söz konusu süreç 2000’li yıllarla birlikte yerel yönetimler ve demokrasi ilişkisinin yoğunlaştığı yeni yapıların hızla önem kazandığı ve hayata geçirildiği bir dönemi beraberinde getirmiştir. Halka en yakın birimler olarak yerel yönetimlerin varlık nedenleri arasındaki en önemli unsur olan demokrasi amacının gerçekleşmesi katılım olgusunun yerleşmesi ile doğru orantılıdır. Zira yönetilen kesimin siyasal ve yönetsel süreçler içerisinde yer alabilmesi ve kararların oluşumunu yönlendirebilmesi olarak katılım olgusu, demokrasinin belirleyici unsurlarından birini ifade etmektedir. Bu süreçte yerel yönetimlerin, bu işlevi çeşitli mekanizmalar aracılığıyla hayata geçirdiği görülmektedir. Bu mekanizmalardan biri olarak ise kent konseyi çatısı altında oluşturulan “mahalle meclisleri” karşımıza çıkmaktadır. Son yıllarda yapılan yeniden yapılanma reformları çerçevesinde yerel düzeyde vatandaşlardan oluşan meclisleri içeren katılım mekanizmaları oluşturulmakla birlikte, günümüzde hala meclis, komite vb. kolektif yapıların yeterli kurumsallık ve yaygınlığı kazanamadığı görülmektedir. Bu kapsamda çalışmada yönetişim eksenli, katılımcı ve çoğulcu demokrasiyi temel alan yapılar olarak ifade edilen mahalle meclislerinin yapısı, işlevleri ve önemi üzerinde durulması amaçlanmış, bu tür yapılanmaların katılım kültürünün geliştirilmesi adına yaygınlaştırılması gerektiği tezi savunulmuştur. Bu doğrultuda yöntem olarak metin analizi kullanılmış, literatür taraması ile çalışmanın temelini oluşturan kavramlar açıklanmış, mevcut uygulamalar değerlendirilmiş, gerçekleştirilmiş çalışmalara ilaveten yapılması önerilen hususlar ortaya konulmuştur.

With the transformation in the understanding of conventional authority, centralized and unchanged organizational structures have been replaced by management models that are more transparent, quality and efficiency oriented and open to change. In the 2000s, this process bring along a period that which the relations between local governments and democracy were intensified and the new structures gained importance. As the closest units to the people, the most important factor of the existence of local governments is democracy. The realization of this aim is directly proportional to the establishment of the participation phenomenon. Because participation phenomenon that people can take part in the political and executive processes and direct the formation of decisions, refers to one of the determinants of democracy. In this process, it is seen that the local governments make this mission real through various mechanisms. One of these mechanisms is “Distinct Council” that works under the umbrella of City Council. In the framework of the restructuring reforms carried out in recent years, it has been observed that the participation mechanisms that include assemblies composed of citizens at the local level have been established, but it is now seen that collective structures such as the parliament and the committee have not gained sufficient institutionalization and prevalence. In this context, it is aimed to focus on the structure, functions and importance of Distinct Council, which are expressed as structures based on governance, participatory and pluralist democracy. In addition, it has been argued that such structures should be disseminated to develop the culture of participation. As the method of the study; thanks to literature search the main concepts have been explained, the practices have been evaluated and lastly, after the determination of the current situation, new proposals in addition to completed projects have been asserted.