Yeni Türk şiiri ve gelenek ilişkisinde kaynaklar

Abstract

Yeni Türk şiiri, Tanzimat dönemiyle birlikte kaynağını kutsal bilgiden alan geleneksel şiiri, Batı’dan gelen gerçekçi anlayışla değiştirmeye çalışmıştır. Cumhuriyet döneminde özellikle 1940’lı yıllara kadar yazılan şiirlerde, kutsal ve dünyevî bilgi arasındaki çatışma devam etmiştir. Garip tarzı, Đkinci Yeni Şiiri ile daha baskın duruma gelen yeni şiir, geleneksel anlayış üzerinde ciddi bir değişim meydana getirmiştir. Ancak Türk şiiri, süreç içinde, hem önceki birikimleri reddetmek alışkanlığından vazgeçememiş, hem Divan ve Halk şiiri kaynaklarını ihmal edememiş, hem de Batı şiirinin etki alanında kalmıştır. Sonuç olarak Türk şiiri modernliği bir durak olarak belirlemiş, yanı başında geleneği de aşılmaz kabul etmiştir.

New Turkish Poetry has been trying to change the traditional poetry which resources from Sacred knowledge since Tanzimat Period, for a more realistic mentality which comes from the West. In Republic Period, especially in the poetry until 1940’s, the conflict of sacred knowledge and worldly knowledge had been going on. Garip style, New poetry which has became more dominant with Second New Poetry, has brought a serious evolution on traditional mentality. However, Turkish Poetry also hasn’t abandoned refusing the previous accumulations habit, also hasn’t neglected Divan and Folk literature Poetry resources and also has been under Western Poetry effect. Eventually, Turkish Poetry has determined modernityas a stand, further more has conceded tradition insuperable.