İş güvenliği, iş doyumu ve iş-aile yaşam çatışmasının çalışma yaşam kalitesi ile ilişkisi

Abstract

Araştırma sosyodemografik özellikler, iş güvenliği, iş doyumu ve iş-aile yaşam çatışmasının çalışma yaşam kalitesiyle ilişkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Kesitsel tipteki çalışma 01.05.2024-30.04.2026 tarihleri arasında Balıkesir Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde yürütüldü. Örnek büyüklüğü, Epiinfo 7.2. programında 1200 kişilik evrende, %50 prevalans, %95 güven düzeyi ve %3 sapma göz önünde bulundurularak 566 kişi hesaplanmış ve bu kişilere tabakalı örnekleme yöntemiyle ulaşılmıştır. Tek değişkenli analizlerde t testi, ANOVA (posthoc: Tukey HSD), ileri analizlerde lineer regresyon analizi kullanıldı. Katılımcıların Çalışma Yaşam Kalitesi Ölçeği puanı 68.90±17.63, İş Güvenliği Ölçeği puanı 105.73±9.18, Minnesota İş Doyum Ölçeği puanı 3.12±0.73, İş-Aile Yaşam Çatışması Ölçeği puanı 28.84±8.37’dir. Lineer regresyon analizi sonucunda Çalışma Yaşam Kalitesi Ölçeği puanı kadınlarda (B=2.323; %95 GA 0.33; 4.30), evli olmayanlarda (B=-2.344; %95 GA -4.34; -0.34), klinik çalışanlarında (B=0.818; %95 GA 0.20; 1.43), bugüne kadar işini bırakmayı düşünenlerde (B=4.311; %95 GA 2.03; 6.58) ve şu anki mesleğini ömür boyu sürdürmek istemeyenlerde (B=- 3.318; %95 GA -5.64; -0.99) istatistiksel anlamlı düşüktür. İş ortamına yönelik gereksinimlerin karşılanma düzeyi azaldıkça (B=0.083; %95 GA 0.03; 0.13), iş güvenliği azaldıkça (B=0.288; %95 GA 0.18; 0.39), iş doyumu azaldıkça (B=11.559; %95 GA 9.95; 13.16), iş-aile yaşam çatışması arttıkça (B=-0.207; %95 GA -0.32; - 0.08) ÇYK istatistiksel anlamlı azalmaktadır (Adj. R2=0.584, F=89.025, p=0.000, Durbin-Watson=1.830). Araştırmada çalışma yaşam kalitesi, iş güvenliği, iş doyumu ve iş-aile yaşam çatışmasının orta düzeyde olduğu saptanmıştır. Sağlık çalışanlarının çalışma yaşam kalitesini yükseltmeye yönelik çalışma yaşamının iyileştirilmesi önerilmektedir.The research was conducted to determine the relationship between sociodemographic characteristics, job security, job satisfaction and work-family life conflict and the quality of work life. The cross-sectional study was conducted between 01.05.2024-30.04.2026 at Balıkesir University Health Practice and Research Hospital. The sample size was calculated as 566 people in the universe of 1200 people in the Epiinfo 7.2 program, considering 50% prevalence, 95% confidence level and 3% deviation and these people were reached by stratified sampling method. T-test, ANOVA (posthoc: Tukey HSD) were used in univariate analyses, and linear regression analysis was used in further analyses. The participants’ Quality Work Life Scale score was 68.90±17.63, their Work Safety Scale score was 105.73±9.18, their Minnesota Satisfaction Questionnaire (MSQ) score was 3.12±0.73, and their Work-Family Conflict Scale score was 28.84±8.37. As a result of linear regression analysis, the Quality of Work Life Scale score was statistically significantly lower in women (B=2.323; 95% CI 0.33; 4.30), unmarried individuals (B=-2.344; 95% CI -4.34; -0.34), clinical workers (B=0.818; 95% CI 0.20; 1.43), those who had ever considered quitting their job (B=4.311; 95% CI 2.03; 6.58) and those who did not want to continue their current job for the rest of their life (B=-3.318; 95% CI -5.64; -0.99). As the level of meeting the requirements of the work environment decreases (B=0.083; 95% CI 0.03; 0.13), job security decreases (B=0.288; 95% CI 0.18; 0.39), work safety decreased (B=11.559; 95% CI 9.95; 13.16), and work-family life conflict increases (B=-0.207; 95% CI -0.32; -0.08), CQL decreased statistically significantly (Adj. R2=0.584, F=89.025, p=0.000, Durbin- Watson=1.830). In the study, Quality of Working Life, work safety, job satisfaction and workfamily life conflict were found to be at a moderate level. It is recommended to improve the working life of health workers in order to increased their quality of working life.