Turizm rehberliği öğrencilerinin zaman yönetimi becerilerinin belirlenmesi
Dosyalar
Tarih
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
Özet
Başarılı bir tur programının yürütülmesinde zamanın etkin kullanımı kritik bir unsur olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, turizm rehberliği lisans programında öğrenim gören öğrencilerin zaman yönetimi becerilerinin değerlendirilmesidir. Araştırma, Balıkesir Üniversitesi Turizm Fakültesi Turizm Rehberliği Bölümünde eğitim gören 164 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden biri olan anket tekniği kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Bretton ve Tesser’ın (1991) geliştirdiği ve Alay ve Koçak (2003) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Zaman Yönetimi Ölçeği”nden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, öğrencilerin zaman yönetimi becerilerinin genel olarak olumlu düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Ancak ölçeğin zaman harcattırıcılar gibi alt boyutlarında, öğrencilerin güçlük yaşadığı görülmüştür. Öğrencilerin zaman planlamasında başarılı olmalarına karşın, dikkat dağınıklığı, erteleme davranışı ve plansızlık gibi etkenlerden olumsuz yönde etkilendikleri belirlenmiştir. Demografik değişkenler ile zaman yönetimi becerileri arasında anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Bununla birlikte, etkili zaman yönetiminin akademik başarı üzerinde dolaylı bir destekleyici unsur olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma bulguları, zaman yönetimi konusundaki eğitimlerin, öğrencilerin hem akademik performanslarını hem de mesleki yeterliliklerini artırmada önemli bir rol oynayabileceğini göstermektedir.
Effective use of time is highlighted as a critical factor in the successful execution of a tour program.The aim of this study is to evaluate the time management skills of undergraduate students enrolled in a tourism guiding program. The research was conducted with 164 students studying in the Department of Tourism Guiding at the Faculty of Tourism, Balıkesir University. The study employed the survey method, which is one of the quantitative research techniques. As the data collection tool, the Time Management Scale developed by Britton and Tesser (1991) and adapted into Turkish by Alay and Koçak (2003) was used. Based on the findings, it was determined that students generally possess a positive level of time management skills. However, in certain sub-dimensions of the scale—particularly the “time wasters” dimension—students were found to experience difficulties. Although they were successful in time planning, students were negatively affected by factors such as distraction, procrastination, and lack of planning. No statistically significant differences were found between demographic variables and time management skills. Nonetheless, effective time management was found to be an indirect supportive factor for academic success. The findings of the study suggest that training on time management plays an important role in improving both the academic performance and professional competencies of students.












