Influence of spousal support, sibling relationships, peer relationships and parental self-efficacy on the parent-adolescent relationship*

Abstract

In the present study we aim to develop a model that focuses on identifying factors which influence the parent-adolescent relationship. We use the structural equation model to test this model. In the study, among the variables affecting parent-adolescent relationship spousal support, sibling relations, peer relationships, and parental selfefficacy variables are discussed on the basis of an ecological approach. The sample consisted of 391 adolescents aged between 14-17 years and their parents (n=782). The results show that spousal support, peer relationships, and sibling relationships have a positive effect on the parent-adolescent relationship, while parental self-efficacy has a negative effect on the parent-adolescent relationship. Furthermore, parental selfefficacy affects the parent-adolescent relationship with the mediating role of sibling relationships. As a result of these findings, it can be stated that variables that were determined on the basis of the ecological system approach have both direct and indirect effects on the parent-adolescent relationship. We suggest that these variables may be used at intervention programs on relationship in further research, and parents’ and adolescents’ opinions about their relationships may be further examined by way of qualitative methods.

Bu çalışmada ebeveyn-ergen ilişkisini etkileyen faktörleri belirlemeye odaklanan bir model geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu faktörlerin belirlenmesi amacıyla yapısal eşitlik modeli kullanılmıştır. Araştırmada ekolojik yaklaşım temelinde ebeveyn-ergen ilişkisini etkileyen değişkenlerden eş desteği, kardeş ilişkileri, akran ilişkileri ve ebeveyn özyetkinliği değişkenleri ele alınmıştır. Çalışma grubu 14-17 yaşları arasında 391 ergen ve ebeveynlerinden oluşmaktadır (n=782). Model testi sonuçları, eş desteği, akran ilişkisi ve kardeş ilişkisinin ebeveyn-ergen ilişkisi üzerinde olumlu, ebeveyn öz-yetkinliğinin ise ebeveyn-ergen ilişkisi üzerinde olumsuz etkisi olduğunu göstermiştir. Ayrıca ebeveyn özyetkinliği, kardeş ilişkisi aracılığıyla ebeveyn-ergen ilişkisini etkilemiştir. Bu bulgular sonucunda ekolojik sistem yaklaşımı temelinde belirlenen değişkenlerin söz konusu ilişkinin niteliği üzerinde doğrudan ve dolaylı etkilerinin olduğu görülmektedir. İleride yapılacak araştırmalarda bu değişkenlerin ebeveyn-ergen ilişkisine yönelik müdahale programlarında ele alınması ve bu ilişkinin diğer yönlerinin ortaya çıkarılması için nitel yöntemlerle incelenmesi önerilebilir.