Spor bilimleri öğrencilerinin zaman yönetimi ve öz yeterlik düzeylerinin akademik başarılarına etkisi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, spor bilimleri öğrencilerinin zaman yönetimi ve öz yeterlik düzeylerinin akademik başarıları üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Araştırma örneklemini spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören 206 kadın 222’si erkek toplam 428 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Akademik Öz Yeterlik Ölçeği”ve ‘’Zaman Yönetimi Anketi’’ kullanılmıştır. Verilerin analizinde Betimleyici İstatistikler, Bağımsız Örneklemler T-Testi, One Way ANOVA, Pearson Korelasyon analizi ve Regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda cinsiyet değişkenine göre akademik öz yeterlik ve zaman yönetimi becerilerinde anlamlı bir farklılık olmadığını göstermiştir. Bölüm değişkenine göre yapılan analizlerde ise Rekreasyon bölümü öğrencilerinin akademik öz yeterlik puanlarının diğer bölümlere kıyasla daha düşük olduğu belirlenmiştir. Sınıf değişkenine göre akademik öz yeterlik puanlarının sınıf düzeyi arttıkça azaldığı, özellikle 1. ve 2. sınıf öğrencilerinin 3. ve 4. sınıf öğrencilerine göre daha yüksek öz yeterlik düzeyine sahip olduğu tespit edilmiştir. Anne ve baba eğitim durumuna göre yapılan analizlerde, ebeveynlerin eğitim seviyesinin öğrencilerin hem akademik öz yeterlik hem de zaman yönetimi becerileri üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu ortaya çıkmıştır. Özellikle düşük eğitim düzeyine sahip ebeveynlerin çocuklarının bazı alt boyutlarda daha yüksek zaman planlaması puanlarına sahip olduğu dikkat çekmiştir. Korelasyon analizine sonuçlarına göre, akademik başarı ile akademik öz yeterlik ve zaman planlaması arasında negatif ilişki tespit edilmiştir. Ancak akademik başarı ve zaman tutumu arasında pozitif anlamlı ilişkiler tespit edilirken, zaman harcatıcılar arasında anlamlı ilişki tespit edilmemiştir. Regresyon analizleri sonucunda, akademik öz yeterlik ve zaman planlamasının akademik başarı üzerinde negatif, zaman tutumlarının ise pozitif yönde anlamlı bir yordayıcı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

The purpose of this study is to examine the effect of sports science students' time management and self-efficacy levels on their academic achievement. The research sample consists of 428 students, 206 of whom are female and 222 of whom are male, studying at the Faculty of Sports Sciences. The data collection tools used in the study were the “Personal Information Form,” the “Academic Self-Efficacy Scale,” and the “Time Management Questionnaire.” Descriptive statistics, independent samples t-test, one-way ANOVA, Pearson correlation analysis, and regression analysis were used to analyze the data. The results of the study showed that there was no significant difference in academic self-efficacy and time management skills based on gender. In the analyses conducted according to the department variable, it was determined that the academic self-efficacy scores of Recreation Department students were lower than those of other departments. According to the class variable, it was found that academic self-efficacy scores decreased as the class level increased, and that first- and second-year students had higher self-efficacy levels than third- and fourth-year students. Analyses based on the educational status of mothers and fathers revealed that the educational level of parents had a significant effect on both the academic self-efficacy and time management skills of students. In particular, it was noted that children of parents with low educational levels had higher time planning scores in some sub-dimensions. Correlation analyses showed negative relationships between academic achievement and time planning and academic self-efficacy, and positive relationships between academic self-efficacy and time management subdimensions. Regression analyses revealed that academic self-efficacy and time planning were negative predictors of academic achievement, while time attitudes were positive predictors.