Korunmaya ihtiyacı olan çocuklara yönelik olarak yapılan bilimsel çalışmaların incelenmesi

Abstract

Bu araştırmada, 0-18 yaş arası korunmaya ihtiyacı olan çocuklara yönelik olarak Türkiye’de yapılmış çalışmalara Ulusal Tez Merkezi, TR Dizin ve Dergipark veri tabanları aracılığıyla erişilerek tematik içerik analizi yapılmıştır. Araştırma kapsamında ulaşılan 82 çalışma; yayın yılı, yayın türü, temel çalışma alanı, çalışma alt alanı, örneklem yaş grubu, ele alınan gelişim alanı ve kullanılan araştırma yöntemi olarak farklı kategoriler altında içerik analizi teknikleri ile analiz edilmiş, elde edilen bulgular tablo ve grafikler kullanılarak sunulmuştur. Bulgulara göre araştırmaya dahil edilen çalışmaların %85,4’ünün tez olduğu, çalışmaların ağırlıklı olarak 2011-2019 yılları arasında yayınlandığı, konuya ilişkin yapılmış çalışmaların %39’unun Eğitim bilimleri alanı bünyesinde yayınlandığı, çalışmalarda en fazla ele alınan gelişim alanının sosyal-duygusal gelişim olduğu, örneklem olarak seçilen yaş grubunun çoğunlukla 7-12 yaş grubu olduğu ve çalışmalarda büyük oranda herhangi bir müdahale programının uygulanmadığı betimsel bir yöntemin kullanıldığı ortaya konulmuştur.

In this study, thematic content analysis was conducted by accessing research on children aged 10-18 in need of protection, using the National Thesis Center, TR Index, and Dergipark databases. A total of 82 studies were analyzed using content analysis techniques, categorized by publication year, publication type, main field of study, subfield of study, sample age group, developmental domain, and research method used. The findings were presented through tables and graphs. The results indicated that 85.4% of the studies included in the research were theses, most of the studies were published between 2011 and 2019, 39% of the studies on the subject were published in the field of Educational Sciences, the most frequently addressed developmental domain was social-emotional development, the selected sample age group was predominantly 7-12 years old, and a descriptive method without the application of any intervention program was most commonly used.