Öğretmenlerin eğitimde teknoloji kullanımına yönelik tutumları ile özyeterlik algısı arasındaki ilişki

Abstract

Öğretmenlik, bireylerin potansiyellerini en üst seviyeye çıkarmada ve topluma faydalı bireyler yetiştirmede önemli bir rol oynayan, tüm toplumlarda ayrıcalıklı bir yere sahip bir meslektir. Eğitim sisteminin temel taşı olan öğretmenlerin, derslerinde teknoloji kullanımı ve öz yeterlik düzeyleri, eğitim süreçlerinin verimliliği açısından kritik bir etkiye sahiptir. Bu çalışmada, eğitim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin eğitimde teknoloji kullanımına yönelik tutumları ile öz yeterlik algıları arasındaki ilişki ele alınmıştır. Bu kapsamda, öğretmenlerin eğitimde teknoloji kullanımına yönelik tutumları ve öz yeterlik algılarının cinsiyet, mesleki kıdem ve eğitim durumu gibi değişkenler açısından incelenmiştir. Çalışma, ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. 2023-2024 eğitim-öğretim yılında Balıkesir ili Altıeylül ve Karesi ilçelerindeki resmi ilkokul ve ortaokullarda görev yapan öğretmenler araştırmanın evrenini oluşturmaktadır. Örneklem ise aynı ilçelerde görev yapan farklı branşlardan 294’ü kadın ve 92’si erkek toplam 386 öğretmenden oluşmaktadır. Örneklem belirlenmesinde, araştırmacının erişebileceği ve çalışmaya katılım sağlayabilecek katılımcılardan bilgi toplanmasına olanak tanıyan kolay ulaşılabilir örnekleme tekniği tercih edilmiştir. Karaoğlu (2019) tarafından geliştirilen "Öğretmen Öz Yeterlik Algısı Ölçeği Kısa Formu" ile Öztürk (2006) tarafından geliştirilen "Eğitimde Teknoloji Kullanımına Yönelik Tutum Ölçeği" veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Katılımcıların demografik bilgileri ise Kişisel Bilgi Formu aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, öğretmenlerin öz yeterlik algıları ile teknoloji kullanımına yönelik tutumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Bu doğrultuda, hizmet içi eğitim programlarının artırılması, teknolojik altyapının güçlendirilmesi, öğretmenlerin kendilerini geliştirme fırsatlarının çoğaltılması ve öz yeterlik algılarını destekleyecek mekanizmaların oluşturulması önerilmektedir.

Teaching is a profession that plays a crucial role in maximizing individuals' potential and fostering beneficial contributions to society. Teachers, as the cornerstone of the education system, significantly influence the effectiveness of educational processes through their use of technology in teaching and self-efficacy levels. In this study, the relationship between the attitudes towards the use of technology in education and self-efficacy perceptions of teachers working in educational institutions was examined. In this context, teachers' attitudes towards the use of technology in education and their self-efficacy perceptions were examined in terms of variables such as gender, professional seniority, and educational status. The study was conducted using a relational survey model.. The population of this research consists of teachers working in public primary and secondary schools in Altıeylül and Karesi districts of Balıkesir province during the 2023-2024 academic year. The research sample consisted of 386 teachers (294 female and 92 male) from diverse subject areas employed in the same districts. The study employed a convenience sampling method, allowing the collection of data from accessible and suitable participants. Data collection was conducted using two validated instruments: the "Teacher Self-Efficacy Perception Scale - Short Form" developed by Karaoğlu (2019) and the "Attitude Scale Toward the Use of Technology in Education" developed by Öztürk (2006). Additionally, participants' demographic information was gathered using a Personal Information Form. According to the research findings, no statistically significant relationship was found between teachers' attitudes towards technology use and their self-efficacy perceptions. Based on these results, it is recommended to increase in-service training programs, strengthen technological infrastructure, expand opportunities for teachers' professional development, and establish support mechanisms to enhance their self-efficacy perceptions.