Zihin yetersizliği olan öğrencilere hortikültür uygulamaları temelinde fide dikimi becerilerinin kazandırılması

Abstract

Araştırmanın amacı zihin yetersizliği olan öğrencilere hortikültür uygulamaları temelinde fide dikme becerilerinin kazandırılmasıdır. Bu amaçla zihin yetersizliği olan bireylere hortikültür alanda fide dikme becerisi eş zamanlı ipucuyla öğretim yöntemi kullanılarak öğretilmiştir. Eş zamanlı ipucuyla öğretimin etkililiğini incelemek için tek denekli araştırma yöntemlerinden denekler arası yoklama denemeli çoklu yoklama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya 14-15 yaş 2’si kız 1’i erkek hafif düzey zihin yetersizliğine sahip üç denek katılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni zihin yetersizliği olan öğrencilerin hortikültür ortamda fide dikme becerisini gerçekleştirme düzeyidir. Bağımsız değişken ise eş zamanlı ipucuyla öğretim yöntemidir. Deneklere kazandırılmak istenen davranışlar için başlama düzeyi, günlük yoklama ve öğretim, genelleme ve izleme oturumları düzenlenmiştir. Araştırma oturumları düzenlenirken tek fırsat yöntemi kullanılmıştır. Sosyal geçerlik bulgularının değerlendirildiği çalışmada deneklerin ailelerinin görüşleri alınmıştır. Araştırma bulguları eş zamanlı ipucuyla öğretimin hortikültür alanda fide dikme becerisi üzerinde etkili olduğunu ve deneklerin öğrenilen becerileri farklı ortam, kişi ve materyallere genelleyebildiklerini göstermiştir. Araştırma sonunda 1, 3 ve 4 hafta sonra öğrenilen becerilerin kalıcılığının korunduğu görülmüştür. Ailelerden toplanan sosyal geçerlik bulgularında uygulanan yöntemin etkililiğine yönelik olumlu görüşler yer almaktadır.

The purpose of this study is to teach seedling planting skills to students with intellectual disabilities through horticultural practices. For this purpose, individuals with intellectual disabilities were taught seedling planting skills in the field of horticulture using the simultaneous prompting teaching method. In order to examine the effectiveness of simultaneous prompting, an inter-subject multiple probe design across participants was employed within the framework of single-subject research models. The study included three participants (two female, one male), aged 14–15, all diagnosed with mild intellectual disabilities. The dependent variable of the study was the performance level of students with intellectual disabilities in carrying out seedling planting in a horticultural setting, while the independent variable was the simultaneous prompting teaching method. For the target behaviors, baseline, daily probe, teaching, generalization, and maintenance sessions were conducted. The single-opportunity method was used in structuring the research sessions. In addition, the social validity findings were evaluated through interviews with the participants’ families. The findings of the study revealed that simultaneous prompting was effective in teaching seedling planting skills within horticultural practices. It was observed that participants were able to generalize the acquired skills across different settings, people, and materials. At the end of the research, follow-up sessions conducted one, three, and four weeks later demonstrated that the acquired skills were maintained over time. Social validity data collected from families reflected positive views regarding the effectiveness of the applied method.