Takım sporu ve bireysel spor ile uğraşan sporcuların yalnızlık düzeylerinin karşılaştırılması

Abstract

Araştırmada takım sporu ve bireysel spor ile uğraşan sporcuların yalnızlık düzeylerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya 2018-2019 eğitim ve öğretim yılında Balıkesir üniversitesi beden eğitimi ve spor yüksekokulunda öğrenim gören 200 öğrenci dâhil edilmiştir. Araştırmada Russel ve ark.(1980) geliştirdiği “UCLA Yalnızlık Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin normal dağılıma sahip olup olmadığının belirlenmesi için Kolmogorov-Smirnov normallik testi uygulanmış ve verilerin non-parametrik test koşullarına uygun olduğunun anlaşılmasından sonra anlamlı farklılıkların belirlenmesi için Mann-Whitney U ve Kruskall Wallis testleri uygulanmıştır. Çalışmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Araştırmanın sonuca göre, sporcuların uğraştıkları branş (takım-bireysel), öğrenim gördükleri bölüm ve yaş değişkenleri ile yalnızlık düzeyleri arasında anlamlı farklılık görülürken (p<0,05), cinsiyet değişkenine göre herhangi anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Bireysel sporlar ile uğraşan öğrencilerin, takım sporlarıyla uğraşan öğrencilere göre yalnızlık düzeyleri daha yüksektir. Antrenörlük eğitimi bölümü okuyan öğrencilerin yalnızlık düzeyleri spor yöneticiliği ve beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü okuyan öğrencilere göre daha yüksektir. Öğrencilerin yaş seviyesi arttıkça yalnızlık düzeyleri de artmaktadır.