Türkiye’de yerel yönetimlerde sosyal harcamalar ve sosyal belediyecilik uygulamaları üzerine bir analiz: Burdur Belediyesi örneği

Abstract

Amaç: Bu çalışma, sosyal refah devleti anlayışı çerçevesinde sosyal belediyecilik uygulamalarını incelemeyi ve Türkiye’de yerel yönetimlerin bu alandaki rolünü Burdur Belediyesi örneği üzerinden değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Araştırmada karma yöntem yaklaşımı benimsenmiş; Burdur Belediyesi’nin 2019–2024 dönemine ait bütçe verileri, faaliyet raporları ve performans programları analiz edilmiştir. Araştırmanın nicel boyutunda belediyenin sosyal harcamalarının bütçe içindeki payı ve yıllar itibarıyla değişim seyri incelenmiş; nitel boyutunda ise sosyal yardım ve sosyal hizmet uygulamaları doküman analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Çalışmada ayrıca Burdur Belediyesi’nin sosyal harcamaları, büyükşehir dışı il belediyelerinin ortalama sosyal harcama düzeyleriyle karşılaştırılmıştır. Bulgular: Burdur Belediyesi’nin sosyal yardım, sosyal hizmet ile kültür, eğitim, sanat ve spor faaliyetleri aracılığıyla sosyal belediyecilik alanında aktif uygulamalar gerçekleştirdiğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, sosyal harcamaların toplam belediye bütçesi içerisindeki payının sınırlı kaldığı ve özellikle son yıllarda azalma eğilimi gösterdiği tespit edilmiştir. Ayrıca Burdur Belediyesi’nin sosyal harcama düzeyinin, büyükşehir dışı il belediyeleri ortalamasının gerisinde kaldığı belirlenmiştir. Sonuç: Sosyal belediyeciliğin yerel düzeyde önemli bir sosyal politika aracı olduğu ortaya konmakta; mali kapasitenin güçlendirilmesi, sosyal harcamaların artırılması ve daha bütüncül sosyal politika uygulamalarının geliştirilmesi gerektiğine işaret etmektedir.

Purpose: This study aims to examine social municipalism practices within the framework of the welfare state approach and to evaluate the role of local governments in this field in Türkiye through the case of Burdur Municipality. Method: A mixed-method research approach was adopted, and the budget data, activity reports, and performance programs of Burdur Municipality covering the period 2019–2024 were analyzed. In the quantitative dimension of the study, the share of the municipality’s social expenditures within the budget and their changes over the years were examined, while in the qualitative dimension, social assistance and social service practices were evaluated through document analysis. In addition, the social expenditures of Burdur Municipality were compared with the average social expenditure levels of non-metropolitan provincial municipalities. Findings: The findings reveal that Burdur Municipality actively implements social municipalism practices through social assistance, social services, and cultural, educational, artistic, and sports-related activities. However, it was determined that the share of social expenditures within the total municipal budget remains limited and has shown a decreasing trend, particularly in recent years. Furthermore, the level of social expenditures of Burdur Municipality was found to be below the average of non-metropolitan provincial municipalities. Conclusion: Consequently, the study demonstrates that social municipalism constitutes an important social policy instrument at the local level and indicates the necessity of strengthening financial capacity, increasing social expenditures, and developing more comprehensive social policy practices in this field.