Kadmiyum ile Oluşturulan Deneysel Karaciğer Hasarına Karşı Melatoninin Etkilerinin Biyokimyasal ve Histopatolojik Düzeylerde İncelenmesi

Abstract

ÖZET Amaç: Sıçanlar üzerinde yapılan bu çalışmada, sıçanlarda, kadmiyumun karaciğerde oluşturduğu oksidatif hasara karşı melatonin hormonunun koruyucu etkisi araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 21 adet Wistar-Albino cinsi yetişkin erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar üç eşit gruba ayrıldı: Grup 1; kontrol grubu, Grup 2; kadmiyum klorür (CdCl2) grubu, Grup 3; CdCl2+melatonin grubu. Birinci gruptaki sıçanlara 30 gün boyunca salin enjekte edildi. İkinci gruptaki sıçanlara 30 gün boyunca kadmiyum klorür (1 mg/kg) subkutan yoldan enjekte edildi. Üçüncü gruptaki sıçanlara ise subkutan CdCl2 ile birlikte 30 gün boyunca melatonin (25mg/kg) intraperitonel yoldan enjekte edildi. Deney süresi sonunda tüm sıçanlar dekapite edildi ve karaciğer doku örnekleri biyokimyasal ve ışık mikroskobik düzeyde incelendi. Bulgular: CdCl2 uygulanan sıçanlarda, karaciğer süperoksid dismutaz (SOD) ve glutatyon peroksidaz (GSH-Px) değerlerinin kontrol grubuna göre anlamlı bir şekilde azaldığı, malondialdehit (MDA) düzeylerinin ise istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde arttığı tespit edildi (p<0.05). CdCl2 maruziyeti ile birlikte melatonin enjekte edilen sıçanlarda ise kadmiyum klorür (Grup 2) grubuna göre, SOD ve GSH-Px enzim aktivitelerinde bir artış olurken, MDA değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir düşüş olduğu görüldü (p<0.05). Mikroskobik olarak, kadmiyum uygulanan sıçanların karaciğerinde yağ dejenerasyonu, hidropik dejenerasyon, fibrosiz ve mononükleer hücre infiltrasyonu tespit edildi. Kadmiyum ile birlikte melatonin verilen sıçanlarda ise kadmiyuma bağlı oluşan histopatolojik değişikliklerin kaybolduğu görüldü. Sonuç: Sıçanlarda, kadmiyum maruziyeti sonucu karaciğerde oksidatif hasarın oluştuğu ve bu hasara karşı melatoninin koruyucu rol oynadığı tespit edildi.