İç Hastalıkları Kliniğinde Yatan Diyabetik Hastalarda FIB-4 Skoru ve Mortalite Arası İlişki

Abstract

Öz Giriş: Bu çalışmanın amacı İç hastalıkları kliniğinde yatarak tedavi gören diyabetik hastalarda, FIB-4 skoru ve mortalite gelişimi arası ilişkinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Sultangazi Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları kliniğinde, 1 Ocak- 31 Aralık 2019 tarihleri arasında herhangi bir nedenle hastaneye yatırılan ve taburcu edilen 798 Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) hastasının tıbbi sağlık ve klinik veri kayıtları kullanılarak gerçekleştirildi. 18 yaş altı hastalar, gebeler, kronik karaciğer hastalığı ve karaciğer sirozu olanlar, hastaneye yatışı geciken (>24 saat), hematolojik maligniteler ve bozuklukları olan, nonsteroid antiinflamatuvar ajanlar, hepatotoksik ajanlar, antiinflamatuarlar ve immünsüpresanlar (örn. steroidler) kullanan hastalar, tekrarlayan yatışları olan, verileri yetersiz olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Yaş, cinsiyet, hipertansiyon, koroner arter hastalığı, kronik böbrek hastalığı, maligniteler (solid), glukoz, HbA1c, hemoglobin, trombosit (PLT), nötrofil, lenfosit, aspartat transaminaz (AST), alanin aminotransferaz (ALT), gama glutamil transferaz (GGT), alkalin fosfataz (ALP), albümin, total kolesterol, trigliserit, kreatinin, INR, CRP gibi spesifik değişkenler kaydedildi. FIB-4 skoru tüm katılımcılar için hesaplandı. FIB 4 skoru ile T2DM hastalarında tüm nedenlere bağlı mortalite arası ilişki değerlendirildi. Bulgular: Bu çalışmaya toplam 798 hasta dahil edildi. Hayatta kalan hastalarla karşılaştırıldığında, ölen hastalarda hipertansiyon, malignite, kronik böbrek hastalığı ve koroner arter hastalığı prevalansı daha yüksekti (sırasıyla p:0,001 ve p<0,001). Ölen hastalarda INR, kreatinin, CRP, nötrofil düzeylerinin yükseldiğini, ayrıca lenfosit, hemoglobin, albümin, trigliserit, glukoz ve HbA1c düzeylerinin azaldığı görüldü. Eksitus olarak kabul edilen hastalarda FIB-4 skoru hayatta kalan hastalara göre anlamlı derecede yüksekti. Sonuç: Çalışmamızda FIB-4 skoru ne kadar yüksekse, T2DM bireylerde tüm nedenlere bağlı mortalite görülme sıklığı da o kadar yüksek olarak saptandı.