Turist rehberliği öğrencilerinin sosyal etkileşim kaygısı üzerine bir araştırma

Abstract

Sosyal kaygı (anksiyete) bozukluğu, özellikle ergenler arasında yaygın bir psikiyatrik durumdur. Sosyal etkileşim kaygısı olan bireyler başkalarıyla iletişimleri sırasında sosyal karşılaşmalardan kaçınma gibi olumsuz duygu sergilemektedirler. Bu nedenle, bazı meslek gruplarında özellikle sözlü iletişim gerektiren turist rehberliği mesleğinde bu gibi durumlar olumsuz etki yaratabilmektedir. Bu çalışmada, turist rehberliği lisans bölümüne devam eden öğrencilerin sosyal etkileşim kaygı düzeyleri göz önüne alınarak onların eğitimleri sonrasında rehberlik mesleğine devam edip etmeyecekleri demografik özellikleri temel alınarak incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Balıkesir Üniversitesi Turizm Fakültesi Turist Rehberliği lisans öğrencileri oluşturmaktadır. 2018- 2019 yıllarında öğrenim gören 135’i erkek, 131’i kadın olmak üzere 266 öğrencinin gönüllü katılımı sağlanmıştır. Veri toplama aracı olarak, Sosyal Etkileşim Kaygısı Ölçeği (SEKÖ) ve Sosyal Fobi Ölçeği (SFÖ) kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde Ttesti ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Araştırma sonucunda turist rehberliği öğrencilerinin sosyal etkileşim kaygılarının olmadığı ve mezun olduktan sonra rehberlik mesleğini yapmak istedikleri ortaya çıkmıştır. *Bu makale, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı’nda yürütülmüş, “Turist rehberliği öğrencilerinin sosyal etkileşim kaygısı üzerine bir araştırma” başlıklı yüksek lisans tezinden üretilmiştir.

Social anxiety disorder is a common psychiatric condition especially among teenagers. Individuals who are anxious about social interaction show negative feelings such as avoiding or withdrawing from social encounters based on their past failures. For this reason, such situations can have a negative effect in some occupational groups, especially in the tourist guidance, which requires verbal communication. In this study, considering the social interaction anxiety levels of the students attending an undergraduate degree in tourist guidance, it will be examined whether they will continue the guidance profession after their education or not according to their demographic characteristics. The study group of the study will consist of Balıkesir University Tourism Faculty Tourist Guidance students. A total of 266 students, 135 of whom were males and 131 females, voluntarily participated in the study. Social Interaction Anxiety Scale (SIAS) and Social Phobia Scale (SPS) were used as data collection tools. T-test and one-way analysis of variance (ANOVA) were used to analyze the data. As a result of the research, it was revealed that tourist guiding students do not have social interaction concerns and they want to do the tourist guiding after graduation.