ŞİİRLERİ İLE A NAR

Abstract

Azerbaycan edebiyatında 1960'lı yıllarda başlayan \"Yeni Merhale\", sanatın, edebiyatın ve edebî ürünlerin önemli türlerinden olan şiirin yeni perspektifler kazandığı bir dönemi ifade eder. Özellikle bu yıllarda hikâye ve romanları ile gelişme sürecine büyük katkılar sağlayan Anar'ın pek de bilinmeyen bir diğer çalışma alanı şiir olmuştur. Sanatçının mensur eserlerinden yola çıkılarak kendisi hakkında pek çok monografik çalışma yapılmışken şiirleri ve şairliği hakkında maalesef çok az şey bilinmektedir. Şiire karşı küçük yaşlarda başlayan ilgisini ileriki yıllarda gerçekleştireceği antoloji çalışmaları ile açık edecek olan Anar'ın; Tagore, Aleksandr Aleksandroviç Blok, Vladimir Mayakovski, Sergey Yesenin, Boris Leonidoviç Pasternak gibi dünyaca ünlü pek çok şairden yaptığı çeviriler bulunmaktadır. Daha da önemlisi şairin, bazıları bestelenmiş olan şiir çalışmaları da mevcuttur. Hacim olarak az olmakla birlikte bu şiirler bize göre yeni şiir anlayışını temsil edebilme güç ve yetkinliğine sahiptir. Anar'ın şiirlerinde, tıpkı hikâyelerinde olduğu gibi hayat, ölüm, mutluluk ve zaman gibi insanın iç dünyasını şekillendiren kavramlar ayrı bir önem kazanır. Kimi zaman dostlara ve dostluğa, kimi zaman geçip giden zamana duyulan özlem ve nostalji ile karşılaşırız bu şiirlerde. Bazen de Nizami Gencevî, Şah İsmail Hatayî, Fuzûlî, Yunus Emre, Âşık Garip, Karacaoğlan, Dadaloğlu, Âşık Ali Asker, Ali Ekber Sâbir, Mehemmed Hadi, Samed Vurgun, Süleyman Rüstem, Şehriyar, Ahmet Haşim, Nâzım Hikmet, Necip Fazıl Kısakürek gibi kültür hayatımızın iz bırakmış değerlerine yapılan atıflar dikkatimizi çeker ki bu tavır, söz konusu şiirlere millî tarih bilinci kazandırırken, Anar'a edebî kişiliği dışında ayrı bir misyon yükler