EU's normative power in the Eastern Mediterranean in the Power-Interest conflict: The case of Greece

Abstract

Avrupa Birliği’nin (AB) Doğu Akdeniz’e olan ilgisi geçmişten günümüze artmaktadır. Akdeniz geneliyle başlayan ilginin zamanla Doğu Akdeniz üzerinde odaklandığı görülmektedir. Bölgenin özellikle AB ülkelerinin sömürge devletleriyle olan yakın ilişkileri, ticaret yolları ve enerji güzergahları açısından konumu bölgeye olan dikkatin toplanmasına neden olan unsurlar arasında sıralanabilir. ABde bu bağlamdaAkdeniz ve Doğu Akdeniz Bölgesine ilişkin Avrupa Kömür Çelik Topluluğu’ndan (AKÇT) günümüze değin kapsamlı politikalar yürütmektedir. Ancak bu politikaların uygulama sürecinde çeşitli zorluklarla karşılaşılmaktadır. Yeni yaklaşımlar kapsamında Manners’ın normatif güç temelli yaklaşımlarının uygulanabilirliği değerlendirmeye alınmaktadır. Bu çalışma AB’nin Doğu Akdeniz politikalarının normatif güç temelli yaklaşımlar bağlamında incelenmesini ve Atina Yönetiminin ulusal çıkar temelli yaklaşımlarının değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Çalışma bulguları gerek kıyıdaş devletlerin kendi aralarındaki çözüm bekleyen sorunlarının gerekse de bölge dışı aktörlerin politikalarının AB’nin normatif güç temelli yaklaşımlarının başarı şansını etkilediğini ortaya koymaktadır. Çalışma sonuçları Yunanistan’ın da benzer şekilde normatif güç temelli yaklaşımları gerçekleştirme kapasitesinin düşüklüğünü yansıtmaktadır.

The European Union's (EU) interest in the Eastern Mediterranean has been increasing from past to present. It seems that the interest that started with the Mediterranean in general focused on the Eastern Mediterranean over time. The close relations of the region, especially between EU countries and colonial states, and its location in terms of trade routes and energy routes can be listed among the factors that attract attention to the region. In this context, the EU has been carrying out comprehensive policies regarding the Mediterranean and Eastern Mediterranean Region since the European Coal and Steel Community (ECSC) until today. However, various difficulties are encountered in the implementation process of these policies. Within the scope of new approaches, the applicability of Manners' normative power-based approaches is being evaluated. This study aims to examine the EU's Eastern Mediterranean policies in the context of normative power-based approaches and to evaluate the national interest-based approaches of the Athens Administration. The study findings reveal that both the pending problems between the riparian states and the policies of extra-regional actors affect the chances of success of the EU's normative power-based approaches. The study results reflect Greece's similarly low capacity to implement normative power-based approaches.