Relationship between serum uric acid level and frequency of gastrointestinal bleeding in patients using new oral anticoagulants

Abstract

Giriş Yeni nesil oral antikoagülan alan hastalarda ilaç kullanımının primer hedefi hastada inme gelişimini önlemek olup, bu tedavinin en sık görülen komplikasyonu kanamadır. Bu hastalarda görülen kanamalar incelendiğinde gastrointestinal istem kanamaları en fazla görülen kanama türü olup, kanamayı öngörücü skorlama sistemleri geliştirilmiştir. Fakat bu skorlama sistemlerinin hiçbirisi kanama riskini saptamada spesifik ve sensitif değildir. Yüksek ürik asit seviyelerinin endotel disfonksiyonuna neden olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmada ürik asit düzeylerinin gastrointestinal kanama tahmini üzerinde bir etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Yöntemler Bu retrospektif çalışma, yeni nesil oral antikoagülan tedavisi gören 501 hastayı içermektedir. Bu hastalar gastrointestinal kanama öyküsü açısından tarandı. Hastaların serum ürik asit düzeyleri bir önceki poliklinik ziyaretleri sırasında değerlendirildi. Kontrol grubunda ise önceden gastrointestinal kanama geçirmemiş yeni nesil oral antikoagülan kullanan hastalar değerlendirildi. Bulgular Toplam 68 hastada (%13.6) gastrointestinal kanama bulguları görüldü ve çeşitli direkt oral antikoagülan tipleri arasında belirgin bir fark yoktu. Ortalama ürik asit düzeyi gastrointestinal kanama grubunda 7.87 mg/dL iken kontrol grubunda 6.30 mg/dL idi (p < 0.001). Ürik asit düzeyi ile HAS-BLED skoru arasında bir korelasyon gözlendi (r = 0.387). Sonuç Yüksek ürik asit seviyelerinin varlığı, doğrudan oral antikoagülan tedavisi gören hastalarda gastrointestinal kanama ile korele olarak saptanmıştır. Bu hastaların takibinde ürik asit seviyelerinin göz önünde bulundurularak, kanama riskinin yüksek olduğu düşünülen hastaların daha yakından takibinin uygun olduğu kanısındayız.

Introduction: The primary objective of utilising non-vitamin K antagonist oral anticoagulants is to inhibit the onset of stroke. Gastrointestinal bleeding represents the most prevalent form of bleeding, and bleeding prediction scoring systems have been devised. Nevertheless, none of these scoring systems are specific or sensitive in detecting bleeding risk. Elevated uric acid levels have been demonstrated to impact endothelial function. This study sought to ascertain whether uric acid levels exert an influence on the prediction of gastrointestinal bleeding. Methods: This retrospective study comprised 501 patients who were undergoing treatment with direct oral anticoagulants. These patients were screened for a history of gastrointestinal bleeding. The serum uric acid levels of the patients were evaluated during their previous outpatient visit. The control group comprised patients treated with direct oral anticoagulants who did not have a history of gastrointestinal bleeding. Results: A total of 68 patients (13.6%) exhibited evidence of gastrointestinal bleeding, with no discernible difference between the various direct oral anticoagulant types. The mean uric acid level was 7.87 mg/dL in the gastrointestinal bleeding group and 6.30 mg/dL in the control group (p < 0.001). A correlation was observed between uric acid level and HAS-BLED score (r = 0.387). Conclusion: The presence of elevated uric acid levels has been correlated with gastrointestinal bleeding in patients on direct oral anticoagulant therapy. In light of the uric acid levels observed in these patients, it is recommended that those deemed to be at elevated risk of bleeding undergo more frequent monitoring.