Diyaliz tedavisi alan hastaların Hepatit B immünizasyonuna yanıtında etkili faktörlerin incelenmesi

Abstract

Amaç: Hepatit B virüsü (HBV), asemptomatik vakalardan ciddi karaciğer hastalıklarına kadar geniş bir klinik yelpazede izlenen DNA virüsüdür. Son Dönem Böbrek Yetmezliği (SDBY) hastaları, kan transfüzyonları ve kontamine ekipmanlar gibi faktörler nedeniyle HBV etkenine maruz kalabilmektedir. Bu hasta grubunda korunma amacıyla aşılama programı oldukça önemli olmakla birlikte, aşı yanıtının yetersizliği mortalite ve morbidite artışına sebep olmaktadır. Bu çalışmada SDBY hastalarında Hepatit B immünizasyonunda etkili faktörlerin incelenmesi ve aşı yanıtının mortalite ile olan ilişkisininin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Bu çalışma kesitsel ve retrospektiftir. Balıkesir ilinde 2015 Ocak-2020 Aralık tarihleri arasında kronik hemodiyaliz programına alınan, hasta dosyalarından ve bilgi işlem merkezinden anonim verilerilerine erişilebilen 367 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar aşı yanıtına göre, aşı yanıtı geliştiren (anti-HBs ≥10 IU/ mL) ve geliştirmeyen (anti-HBs <10 IU/mL) olarak gruplara ayrıldı. Bulgular: Hastalarda kronik hepatit B seroprevalansı %4.08; kronik hepatit C seroprevalansı %2.17 olarak saptandı. Aşı yanıtı geliştiren grupta 284; aşı yanıtı geliştirmeyen gruptaysa 60 kişi görüldü. Aşı yanıtı geliştiren hasta grubunda, serum albumin düzeyleri istatiksel olarak yüksek izlendi (p=0.046). Aşı yanıtı geliştirmeyen grupta kronik hemodiyaliz programına alınmalarından üç yıl sonraki mortaliteleri daha yüksek olmasına rağmen istatiksel olarak anlamsız saptandı (p=0.653). Sonuç: SDBY hastalarında albumin seviyesi düşüklüğü ile hepatit B aşısının bağışıklık yanıtında kısıtlılık görülmesi malnütrisyonun gelişiminin engellenmesinin önemini göstermektedir.Objective: Hepatitis B virus (HBV) is a DNA virus with a broad clinical spectrum ranging from asymptomatic cases to severe liver disease. Patients with end-stage renal disease (ESRD) are often exposed to HBV. Although a vaccination programme is very important for prevention in this patient group, inadequate vaccine response leads to increased mortality and morbidity. In this study, we aimed to investigate the factors affecting hepatitis B vaccination in ESRD patients and to evaluate the relationship between vaccine response and mortality. Methods: This was a cross-sectional and retrospective study. A total of 367 patients enrolled in the chronic haemodialysis programme in Balıkesir province between January 2015 and December 2020, whose anonymised data could be accessed from the patient files and the data processing centre, were included in the study. Patients were divided into groups according to vaccine response, as those who developed a vaccine response (anti-HBs ≥10 IU/mL) and those who did not (anti-HBs <10 IU/mL). Results: Chronic hepatitis B seroprevalence was 4.08% and chronic hepatitis C seroprevalence was 2.17%. There were 284 patients in the vaccine response group and 60 patients in the non-response group. Serum albumin levels were statistically higher in the vaccine response group (p=0.046). Although mortality three years after initiation of chronic haemodialysis was higher in the group that did not develop a vaccine response, it was not statistically significant (p=0.653). Conclusion: The low albumin levels in ESRD patients and the limited immune response to the hepatitis B vaccine highlight the importance of preventing the development of malnutrition.