Retrospektif olarak acinetobacter baumanni klinik izolatlarının antibiyotik direnç profillerinin belirlenmesi ve direnç genleri varlığının gösterilmesi

Abstract

Acinetobacter cinsi bakteriler, ilk olarak 1911 yılında Beijerinck tarafından toprak örneklerinden izole edilmiş ve başlangıçta Micrococcus calcoaceticus olarak tanımlanmıştır. Daha sonra bu cins, 1954 yılında Brisou ve Prévot tarafından morfolojik ve biyokimyasal özelliklerine dayanarak Gram negatif, hareketsiz, pigment üretmeyen, spor oluşturmayan, zorunlu aerobik ve non fermentatif kokobasiller olarak sınıflandırılmıştır. “Acinetobacter” adı, Yunanca “hareketsiz” anlamına gelen “akinetos” kelimesinden türetilmiştir. Acinetobacter spp., doğada yaygın olarak bulunmakta olup, toprak, su ve diğer çevresel ortamlarda yaşamlarını sürdürebilirler. Özellikle Acinetobacter baumannii, hastane ortamlarında cansız yüzeylerde uzun süre canlı kalabilme özelliği nedeniyle nozokomiyal enfeksiyonların önemli etkenlerinden biri haline gelmiştir. Bu bakteriler, bağışıklık sistemi baskılanmış bireylerde; uzun süreli yoğun bakım yatışları, mekanik ventilatör desteği, invaziv işlemler (kateter, trakeostomi vb.) ve geniş spektrumlu antibiyotik kullanımı gibi risk faktörlerinin varlığında fırsatçı enfeksiyonlara neden olabilmektedir. Klinik açıdan, A. baumannii sıklıkla pnömoni, sepsis, yara enfeksiyonları, menenjit ve kateter ilişkili üriner sistem enfeksiyonlarına yol açar. Giderek artan antibiyotik direnç profili ve çevresel dayanıklılığı nedeniyle, bu patojen günümüzde küresel ölçekte sağlık hizmetleri ile ilişkili enfeksiyonlarda öncelikli tehditlerden biri olarak değerlendirilmektedir. Özellikle geniş spektrumlu antibiyotiklerin yaygın ve kontrolsüz kullanımı, dirençli suşların ortaya çıkmasına neden olmuş, bu da tedavi yaklaşımlarını zorlaştırmıştır.The genus Acinetobacter was first isolated from soil samples by Beijerinck in 1911 and initially identified as Micrococcus calcoaceticus. In 1954, Brisou and Prévot reclassified this group as Gram-negative, non-motile, non-pigmented, non spore-forming, strictly aerobic, and non-fermentative coccobacilli, based on morphological and biochemical characteristics. The name "Acinetobacter" derives from the Greek word akinetos, meaning "immobile." Acinetobacter spp. are widely distributed in nature and can survive in diverse environmental settings such as soil, water, and hospital surfaces. Among these, Acinetobacter baumannii has emerged as a clinically significant pathogen due to its ability to persist on inanimate surfaces and cause healthcare-associated infections (HAIs). It primarily affects immunocompromised patients, particularly those admitted to intensive care units, undergoing mechanical ventilation, or subjected to invasive procedures like catheterization and tracheostomy. Clinically, A. baumannii is associated with a range of opportunistic infections including pneumonia, sepsis, wound infections, meningitis, and catheter-associated urinary tract infections. Due to its increasing antibiotic resistance and environmental resilience, A. baumannii has become a major global threat in nosocomial infections. The widespread and inappropriate use of broad-spectrum antibiotics has facilitated the emergence and dissemination of multidrug-resistant strains, posing significant challenges for treatment and infection control strategies.