19. Yüzyıl'ın sonlarında Osmanlı Devletinde Almanya faktörü

Abstract

19. yüzyılın son yirmi yılında, Yakın ve Orta Doğuda, Avrupalı devletler arasında meydana gelen rekabette, Almanya yeni bir güç olarak ortaya çıkmıştır. Sahnede sömürgeci bir Almanya olarak yerini alan Almanya "Doğu SorumT'na yeni bir boyut kazandırmıştır. Özellikle Bismarck'ın düşürülmesinden sonra, Almanya göreceli bir şekilde çekingenlik politikasını terk etmiş ve 1880'lerden sonra aktif bir şekilde "Doğu Sorunu"'na karışmıştır. Prusyalı askeri reformcuların yanı sıra şimdi Alman bankaları, Alman silah endüstrisi, demiryolu şirketleri hepsi Osmanlı Devletine gelerek kendileri için çok önemli olan imtiyazlar, pazarlar ve etki alanları oluşturmuşlardır

Germany was one of the powers in the rivalry of the European states in the Near and Middle East during the last two decades of the nineteenth century and gave new dimension to the Eastern Question, when it appeared on the scene as imperial Germany. Especially, after Bismarck's dismissal, Germany gradually abandoned its policy of restraint. After the 1880's, it actively began to get involved in the "Eastern Question." In addition to the early appearances of Prussian military reformers and agents, Germany's armaments industry, German banks, industrial firms, and railroad interests moved into the Ottoman Empire, and secured concessions, markets, and spheres of influence for themselves.1