Sportive Communication Facebook and Twitter

Abstract

Aim: The purpose of this study is; One of the most important tools of social media is to examine the effects of Facebook and Twitter on sports communication, on the axis of athletes, coaches and supporters. Method: International literature was examined in 2010 and after. For the systematic review of the literature, "prisma" (Moher, Liberati, Tetzlaff, and Altman, 2009) protocol was used. The study has been included 36 studies from PubMed and SPORTDiscus databases.Findings and Conclusion: According to the findings of 36 studies; The use of Facebook and Twitter in sports media has led to the creation of a new fan group and fan description, fans feel closer to the successful athletes they follow, encouraging individuals to sport and to be using as an effective tool for sport marketing. While successful athletes have contributed to the branding process, on the other hand the athletes have increased their social anxiety and performance anxiety during the competition. It has been observed that the role of the athlete-manager has changed and that the structure of the sports media has changed.Amaç: Bu çalışma; Sosyal medyanın en önemli araçlarından olan Facebook ve Twitter’ın sporcu, antrenör, taraftar ekseninde, spor iletişimine olan etkilerinin incelenmesidir.Metod: 2010 yılı ve sonrası yurt dışı literatür taranarak incelenmiştir. Literatürün sistematik incelemesi için “prisma” (Moher, Liberati, Tetzlaff, ve Altman, 2009) protokolü kullanılmıştır. Çalışmaya, PubMed ve SPORTDiscus veri tabanlarından elde edilen 36 araştırma dahil edilmiştir. Bulgular ve Sonuçlar: 36 araştırmanın dahil edildiği çalışmaların bulgularına göre Facebook ve Twitter’ın spor medyasında kullanımının; yeni bir taraftar grubunun ve taraftar tanımının oluşmasına, taraftarların takip ettikleri başarılı sporcuları daha yakınlarında hissetmelerine, bireyleri spora teşvik etme yönününde ve sporun pazarlanması için etkili bir araç olarak kullanılmasına, başarılı sporcuların markalaşma sürecine katkı sağladığı görülürken, diğer taraftan, sporcuların müsabaka döneminde sosyal kaygı, spor/performans kaygısında artışa, sporcu-yönetici arasında rollerin değişmesine, spor medyasının yapısının değişmesine neden olduğu gözlemlenmektedir.