Demirci (Manisa) güneydoğusundakı metamorfik kayaçların yapısal özellikleri

Abstract

Bu çalışmada Demirci (Manisa) güneydoğusundaki kayaçların stratigrafi istifi, kinematik özellikleri ve jeolojik konumu araştırılmıştır. Çekirdek (gnays-ortognays-migmatit) ve örtü (şist) kayaçlarından oluşan Menderes Masifi bölgenin yapısal olarak en alt bölümünü oluşturur. Çekirdek ve örtü kayaları İzmir-Ankara zonuna ait ofiyolitik kayaçları tarafından düşük açılı tektonik dokanak ile üzerlenmektedir. Nap yerleşimine dair tektonik hareketler Menderes Masifi metamorfitlerinde bir takım sünümlü ikincil yapılar geliştirmiştir. Çekirdek ve örtü kayalarında gelişen ikincil bu yapılar mikro ve mostra ölçekli olmak üzere foliasyonlar, makaslama bandı klivajları, uzama lineasyonları, asimetrik deforme porfiroklastlar ve foliasyoniçi kıvrımları kapsamaktadır. Bu çalışma kapsamında tanımlanan kinematik verilerin değerlendirilmesi sonucunda, Menderes Masifini deformasyona maruz bırakan napın Kuzeydoğu’ya doğru hareket ettiği, sünümlü tek bir deformasyon fazının Alpin orojenezi esnasında etkin olduğu, gevrek deformasyon fazının ise Neotektonik dönemde yüksek açılı faylar ile temsil olduğu belirlenmiştir.In this study, the stratigraphic succession, kinematic features and geological setting of the rocks in the southeast of Demirci (Manisa) were investigated. Menderes Massif, consisting core rocks (gneiss-orthogneiss-migmatites) and cover rocks (schists), forms the structurally lowest part of the region. Core and cover rocks are tectonically overthrusted by the ophiolitic melange rocks of the Izmir-Ankara Zone with a low-angle. Tectonic movements related to nappe emplacement have developed some ductile secondary structures in the Menderes Massif metamorphites. These secondary structures developed in the core and cover rocks include foliations, shear band cleavages, stretching lineations, asymmetric deformed pebbles and intrafoliation folds at micro and outcrop scales. As a result of the evaluation of the kinematic data defined within the scope of this study, it was determined that the nap subjecting the Menderes Massif to deformation moved towards the northeast, a single ductile deformation phase was active during the Alpine orogenesis, and the brittle deformation phase was represented by high-angle faults during the Neotectonic period.