Optimizing scabies care: A look at family physician diagnosis and treatment strategies

Abstract

Objective: The aim of this study was to assess the knowledge, attitudes, and practices of family physicians in Türkiye regarding scabies diagnosis and treatment. Method: A cross-sectional survey was conducted among 160 family physicians in Türkiye. The survey included questions on demographics, clinical experience, scabies management, practices, and knowledge of scabies transmission and treatment. Results: Permethrin cream was the most frequently reported first-line treatment (80.6%). Repeat treatment was recommended by most of the physicians (71.25). Nearly all physicians (98.12%) treated close contacts and 93.75% of the physicians provided hygiene advice. However, misconceptions existed regarding zoonotic transmission (46.25%) and unnecessary laboratory tests were sometimes requested (9.37%). Knowledge gaps were identified concerning the use of magistral preparations. The most common reason for referral to dermatologists was diagnostic uncertainty (75.6%). Conclusion: Family physicians in Türkiye demonstrate some strengths like diagnostic success and family therapy, in scabies management, but knowledge gaps and inconsistencies exist. Educational interventions are needed to improve diagnostic accuracy, optimize treatment practices, and enhance scabies control strategies

Giriş: Çalışmanın amacı, Türkiye'deki aile hekimlerinin uyuz teşhisi ve tedavisiyle ilgili bilgi, tutum ve uygulamalarını değerlendirmektir. Yöntem: Türkiye'de 160 aile hekimi arasında kesitsel bir çalışma yapılmıştır. Anket, demografi, klinik deneyim, uyuz yönetim uygulamaları ve uyuzun bulaşması ve tedavisi hakkındaki bilgi gibi soruları içeriyordu. Bulgular: Birinci basamak tedavi olarak en sık kullanılan ilaç permetrin kremdir (%80,6). Hekimlerin birçoğu (%71,25) tekrarlayan tedavi önermekteydi. Neredeyse tüm hekimler (%98,12) yakın temaslıları tedavi etmiş ve hekimlerin %93,75’i hijyen önerileri vermişti. Ancak zoonotik bulaşma konusunda yanlış anlamalar (%46,25) mevcuttu ve bazen gereksiz laboratuvar testleri istenmiştir (%9.37). Majistral preparatların kullanımı konusunda bilgi yetersizlikleri mevcuttu. Dermatoloji uzmanına sevk edilen hastalarda en sık görülen neden tanıdan emin olamamaktı (%75,6). Sonuç: Türkiye'deki aile hekimleri uyuz yönetiminde bazı tanı başarısı ve aile terapisi gibi bazı güçlü yönlere sahip olsalar da bilgi boşlukları ve tutarsızlıklar vardır. Tanısal doğruluğu artırmak, tedavi uygulamalarını optimize etmek ve uyuz kontrol stratejilerini geliştirmek için eğitim müdahalelerine ihtiyaç vardır.