Petrographic and geochemical characteristics of the Tertiary Bağburun volcanites around Sarıalan (Altıeylül, Balıkesir)

Abstract

The Bağburun volcanites, located in Altıeylül, Balıkesir, were examined for their petrographic and geochemical properties to enhance the understanding of Neogene volcanism in western Anatolia. These rocks predominantly comprise plagioclase, amphibole, biotite, sanidine, and altered clinopyroxene. Textural features, such as sievetextured plagioclase and the presence of xenoliths, indicate complex crystallization processes, including magma mixing and assimilation. The major element geochemistry reveals a high-K calc-alkaline nature, characterized by decreasing MgO and TiO2 and increasing K2O content. Variations in Na2O and Sr contents are likely indicative of alteration. Trace element patterns exhibited LILE enrichment, HFSE depletion, negative Eu anomalies, and elevated La/Yb (13.5–18.2) and Th/Nb (13.5–18.2) ratios, suggesting a multicomponent magma source involving mantle melts, subplate fluids, and continental crustal contributions. Their spatial distribution implies that magma ascent was facilitated by local fault systems. In summary, the Bağburun volcanites represent a localized yet significant manifestation of Neogene magmatism in western Anatolia, contributing to a more comprehensive understanding of the tectonic evolution of the region.

Balıkesir, Altıeylül'de bulunan Bağburun volkanitleri, Batı Anadolu'daki Neojen volkanizmasının anlaşılmasını geliştirmek amacıyla petrografik ve jeokimyasal özellikleri açısından incelenmiştir. Bu kayaçlar ağırlıklı olarak plajiyoklaz, amfibol, biyotit, sanidin ve altere klinopiroksenden oluşmaktadır. Elek dokulu plajiyoklaz ve ksenolitlerin varlığı gibi dokusal özellikler, magma karışımı ve asimilasyon da dahil olmak üzere karmaşık kristalleşme süreçlerini göstermektedir. Ana element jeokimyası, MgO ve TiO2'de azalma ve K2O içeriğinde artış ile karakterize yüksek K'li kalk-alkali bir yapı ortaya koymaktadır. Na2O ve Sr içeriklerindeki değişimler muhtemelen alterasyonun göstergesidir. İz element örüntüleri, LILE zenginleşmesi, HFSE tükenmesi, negatif Eu anomalileri ve yüksek La/Yb (13,5-18,2) ve Th/Nb (13,5-18,2) oranları sergileyerek, manto eriyikleri, levha altı sıvıları ve kıtasal kabuk katkılarını içeren çok bileşenli bir magma kaynağına işaret etmektedir. Mekânsal dağılımları, magma yükselişinin yerel fay sistemleri tarafından kolaylaştırıldığını göstermektedir. Özetle, Bağburun volkanitleri, Batı Anadolu'daki Neojen magmatizmasının yerel ancak önemli bir tezahürünü temsil etmekte ve bölgenin tektonik evriminin daha kapsamlı bir şekilde anlaşılmasına katkıda bulunmaktadır.