Pre-operational and post-operational motor stimulated potential, electrophysiological conduction studies in patients with tethered cord syndrome, neurological examination and comparison of lumbosacral MRG investigations

Abstract

Objective: In the current study, we aimed to define the potential of pre-op motor evoked potentials (MEP) to predict the response to surgical treatment and the change of MEP values after surgery among the subjects with the diagnosis of Tethered cord syndrome (TCS). Material and Method: In this prospective study, 20 adult subjects (15 females, 5 males) with an average age of 35.6 were included. Pre-operative (pre-op) and post-operative (post-op) physical and neurological examinations, motor evoked potentials (latency, amplitude) and nerve conduction studies were performed on all subjects diagnosed with TCS.Pre-operative (pre-op) and postoperative (post-op) physical and neurological examinations, motor evoked potential and nerve conduction studies were performed on all subjects diagnosed with TCS. Upper extremity median and upper nerve sensory and motor conduction studies and lower extremity sural nerve sensory and tibialis posterior and peroneal nerve motor nerve conduction studies were performed antidromically with Standard method in all subjects Results: After surgery, 15 out of 20 patients showed a significant clinical improvement. Thus, subjects were categorized into two groups: 15 patients who recovered after surgery were in Group 1, and 5 patients who did not show any clinical improvement in Group 2. Even Though it did not reach statistical significance, cortical- Abductor Pollicis Brevis (APB) and cervical-APB latency values at the initial evaluation were higher in Group 2 (p values 0.050 and 0.052, respectively). Among the subjects in Group 1, cortical-APB latency, cervical-APB latency and CMCT (central motor conduction time) lower values improved prominently (p values, 0.031, 0.010, and 0.043, respectively). Conclusion: Cortical-APB latency, cervical-APB latency and CMCT values might be useful for the follow-up of the patients with TCS, while co

Giriş: Bu çalışmada, Gergin omurilik sendromu (GOS) tanılı olgularda ameliyat öncesi motor uyarılmış potansiyellerin (MUP) cerrahi tedaviye yanıtı öngörme potansiyelini ve ameliyat sonrası MUP değerlerinin değişimini tanımlamayı amaçladık. Materyal ve Metot:Bu gözlemsel kohort çalışmasına, yaş ortalaması 35.6 olan 20 yetişkin olgu (15 kadın, 5 erkek) dahil edildi. GOS tanısı konulan tüm olguların ameliyat öncesi (pre-op) ve sonrası (post-op) fizik ve nörolojik muayeneleri, motor uyarılmış potansiyelleri (latans, amplitüd) ve sinir iletim çalışmaları yapıldı. GOS tanısı alan tüm olguların ameliyat öncesi (pre-op) ve ameliyat sonrası (post-op) fizik ve nörolojik muayeneleri, motor uyarılmış potansiyel ve sinir iletim çalışmaları yapıldı. Üst ekstremite median ve üst sinir duyu ve motor iletim çalışmaları ve alt ekstremite sural sinir duyu ve tibialis posterior ve peroneal sinir motor sinir iletim çalışmaları tüm olgularda Standart yöntemle antidromik olarak yapıldı Bulgular: Ameliyattan sonra, 20 hastanın 15'i anlamlı bir klinik iyileşme gösterdi. Böylece, olgular iki gruba ayrıldı: Ameliyattan sonra iyileşen 15 hasta Grup 1'de ve klinik iyileşme göstermeyen 5 hasta Grup 2'de yer aldı. İstatistiksel anlamlılığa ulaşmasa da, ilk değerlendirmede kortikal-Abductor Pollicis Brevis (APB) ve servikal-APB latans değerleri Grup 2'de daha yüksekti (p değerleri sırasıyla 0.050 ve 0.052). Grup 1'deki olgular arasında kortikal-APB latansı, servikal-APB latansı ve CMCT (merkezi motor iletim süresi) alt değerleri belirgin şekilde iyileşmiştir (p değerleri sırasıyla 0.031, 0.010 ve 0.043). Sonuç: Kortikal-APB latansı, servikal-APB latansı ve CMCT değerleri GOS'lu hastaların takibinde faydalı olabilirken, kortikal-APB latansı ve servikal-APB latansı değerleri cerrahiden fayda görebilecek hastaları belirlemede iyi bir belirleyici olabilir