Retina pigment epiteli ve fotoreseptör kompleksinde hasar yapan ilaçlar-2: Patogenez, tanı ve tedavi (fenotiazinler: tiyoridazin, klorpromazin)

Abstract

Fenotiyazinler esas olarak beyinde dopaminerjik reseptörler üzerinde etkili olup post sinaptik iletiyi engelleyen tipik antipsikotik ajanlardır. 1950’li yıllardan itibaren şizofreni tedavisinde kullanılmaya başlanmıştır. Bu grupta yer alan tiyoridazin ve klorpromazin, uzun süreli veya yüksek doz kullanıldığında katarakt gelişimine neden olurken, retina pigment epitelinde birikerek pigmenter retinopatiye yol açmaktadır. Hastalarda görme keskinliğinde azalma, karanlık adaptasyonunda bozulma ve görme alanı defektleri gibi klinik sorunlar görülmektedir

Phenothiazines are typical antipsychotic agents that mainly act on dopaminergic receptors in the brain and inhibit post-synaptic transmission. It has been used in the treatment of schizophrenia since the 1950s. Thioridazine and chlorpromazine, which are in this group, cause cataract development in long-term or high-dose use, as well as cause pigmentary retinopathy by accumulating in the retinal pigment epithelium. Clinical problems such as decreased visual acuity, deterioration in dark adaptation, and visual field defects are seen in patients.