Can alexithymia and metacognitions be predictors of treatment approaches in panic disorder patients?

Abstract

Amaç: Aleksitimi, duyguları tanımlama ve ifade etmede yaşanan zorluklarla karakterizedir. Panik bozukluk bağlamında, araştırmalar aleksitimik bireylerin artan kaygıya ve bozulmuş duygusal düzenlemeye daha yatkın olabileceğini düşündürmektedir. Kişinin kendi bilişsel süreçlerini izleme ve kontrol etme kapasitesi olarak tanımlanan üstbiliş, duygusal ve psikolojik işleyişte önemli bir rol oynamaktadır. Bu çalışmanın amacı, aleksitimisi olan ve olmayan panik bozukluk hastaları arasındaki üstbilişsel inanç farklılıklarını incelemek ve aleksitimisi olan bireylerde bu inançların yordayıcı rolünü araştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel çalışmaya yaşları 18 ile 65 arasında değişen ve panik bozukluğu tanısı almış 61 hasta katılmıştır. Katılımcılar Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAS-20), Üstbilişler Anketi (MCQ-30) ve Panik ve Agorafobi Ölçeği (PAS) kullanılarak değerlendirilmiştir. TAS-20 skorunun 61 veya üzerinde olması aleksitimi varlığını belirlemek için kesme noktası olarak kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya 14 erkek (%23) ve 47 kadın (%77) olmak üzere toplam 61 hasta dahil edilmiştir. Katılımcıların yaşları 18 ile 65 arasında değişmekte olup ortanca yaş 40'tır. Katılımcılar arasında panik bozukluğu olanların %47,5'inde (n=29) aleksitimi olduğu tespit edilmiştir. İstatistiksel analizler, Panik Atak (PA), Bilişsel Özbilinç (CS) ve Dışa Yönelik Düşünme (EOT) alt ölçek puanları hariç, diğer tüm ölçek puanlarının aleksitimisi olan panik bozukluğu hastalarında anlamlı derecede yüksek olduğunu ortaya koymuştur (p < 0.05). Sonuç: Bu bulgular, üstbiliş kuramının daha derinlemesine anlaşılmasının ve üstbilişsel terapinin uygulanmasının, aleksitimisi olan panik bozukluğu hastalarının tedavisinde önemli terapötik faydalar sağlayabileceğini göstermektedir.

Objectives: Alexithymia is characterized by difficulties in identifying and expressing emotions. Within the context of panic disorder, research suggests that individuals with alexithymia may be more susceptible to heightened anxiety and impaired emotional regulation. Metacognition, defined as the capacity to monitor and control one’s own cognitive processes, plays a crucial role in emotional and psychological functioning. The present study aims to examine the differences in metacognitive beliefs between panic disorder patients with and without alexithymia and to investigate the predictive role of these beliefs in individuals with alexithymia. Materials and Methods: This cross-sectional study included 61 individuals aged between 18 and 65 who were diagnosed with panic disorder. Participants were assessed using the Toronto Alexithymia Scale (TAS-20), the Metacognitions Questionnaire (MCQ-30), and the Panic and Agoraphobia Scale (PAS). A TAS-20 score of 61 or above was used as the cut-off point to identify the presence of alexithymia. Results: A total of 61 patients were included in the study, comprising 14 men (23%) and 47 women (77%). Participants ranged in age from 18 to 65, with a median age of 40 years. Among the participants, 47.5% (n=29) of those with panic disorder were identified as having alexithymia. Statistical analyses revealed that, with the exception of the Panic Attack (PA), Cognitive Self-Consciousness (CS), and Externally Oriented Thinking (EOT) subscale scores, all other scale scores were significantly higher in panic disorder patients with alexithymia (p < 0.05). Conclusion: These findings indicate that a more comprehensive understanding of metacognitive theory, along with the implementation of metacognitive therapy, may provide significant therapeutic benefits for patients with panic disorder who also exhibit alexithymia.