Serbest zaman engelleri ve kolaylaştırıcılar: Üniversite öğrencileri örneği

Abstract

Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin serbest zaman etkinliklerine katılım engelleri ve kolaylaştırıcılarına yönelik farklılıkların incelenmesi ve serbest zaman engelleri ile kolaylaştırıcılar arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, bireylerin rekreasyonel etkinliklere katılımının önündeki engelleri belirlemek amacı ile Alexandris ve Carroll (1997) tarafından geliştirilen, Karaküçük ve Gürbüz (2007) tarafından Türkçe’ye uyarlanan, Gürbüz, Öncü ve Emir (2012) tarafından doğrulayıcı faktör analizi ile faktör yapısı yeniden test edilen “Serbest Zaman Engelleri Ölçeği” kullanılmıştır. Ek olarak, bireylerin serbest zaman etkinliklere katılımını kolaylaştıran faktörleri belirlemek amacı ile Kim ve ark. (2011) tarafından geliştirilen, Gürbüz, Öncü ve Emir (2015) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Serbest Zaman Kolaylaştırıcıları Ölçeği” kullanılmıştır. Örneklem seçiminde kolayda örnekleme yöntemi, verilerin toplanmasında ise yüz yüze anket yöntemi tercih edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde SPSS paket programı aracılığıyla Tanımlayıcı İstatistikler, Independent Sample t-test, One-way ANOVA ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu, 569 Kadın (%53,4) 497 Erkek (%46,6) olmak üzere toplam 1066 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Araştırma bulguları incelendiğinde, serbest zaman engelleri ve serbest zaman kolaylaştırıcıları alt boyutlarının çeşitli değişkenlere göre farklılık gösterdiği ve serbest zaman engelleri ile kolaylaştırıcıları arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinin aktivitelere katılım sırasında karşılaşmış oldukları engel düzeyi arttıkça serbest zaman kolaylaştırıcılarının artış gösterdiği tespit edilmiştir.This study aimed to examine the differences in the constraints and facilitators of university students' participation in leisure activities and to determine the relationship between leisure constraints and facilitators. The “Leisure Constraints Scale” developed by Alexandris and Carroll (1997) and adapted to Turkish by Gürbüz, Öncü, and Emir (2012) was used to determine the factors that might prevent individuals from participating in leisure activities. In order to determine the leisure constraint on individuals' participation in recreational activities, the "Leisure Constraint Scale" was developed by Alexandris and Carroll (1997), adapted into the Turkish language by Karaküçük and Gürbüz (2007), and its factor structure was retested with confirmatory factor analysis by Gürbüz, Öncü, and Emir (2012) was used. Additionally, in order to determine the factors that facilitate individuals' participation in leisure activities, the "Leisure Facilitators Scale", developed by Kim et al. (2011) and adapted into Turkish by Gürbüz, Öncü, and Emir (2015), was used in this study. The convenience sampling method was preferred in sample selection, and the face-to-face survey method was preferred in data collection. Descriptive Statistics, Independent Sample t-test, One-way ANOVA, and Pearson Correlation Analysis were used in the analysis of the data obtained using the SPSS package program. The study samples consist of a total of 1066 volunteer participants, including 569 women (53.4%) and 497 men (46.6%). When the research findings were examined, it was determined that the sub-dimensions of leisure constraints and leisure facilitators differed according to various variables and that there was a positive significant relationship between leisure constraints and facilitators. As a result, it was determined that as the level of leisure constraints encountered by university students while participating in leisure activities increases, the number of leisure facilitators increases.