İnternet estetiklerinde eşiktelik: Dreamcore ve Weirdcore örnekleri üzerinden kavramsal çözümleme modeli

Abstract

İnternet estetikleri, dijital kültür içerisinde biçimlenen, toplumsal dönüşümleri yansıtan ve yeniden üreten bir estetik anlayış olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, kolektif deneyimler doğrultusunda değişen ve biçimlenen toplumsal yapıların ardındaki bilinçdışı ve yapısal unsurları imgeler aracılığıyla görünür kılan bir olgu olarak ele alınır. Bu unsurların çözümlenmesinde, Arnold van Gennep’in geliştirdiği ve antropolojik temele dayanan eşiktelik kavramı, dijital kültür bağlamında konumlanan özne ile bu öznenin içinde yer aldığı toplumsal yapı arasındaki ilişkiyi açıklayan temel bir kavramsal çerçeve olarak kullanılmaktadır. Böylece internet estetikleri, toplumsal yapıların ardında işleyen ve doğrudan görünür olmayan mekanizmaların eşiktelik bağlamında yeniden üretildiği ve deneyimlendiği bir mekânsal temsil alanı olarak konumlandırılmaktadır. Bu çalışma internet estetiği olgusunu, Dreamcore ve Weirdcore estetikleri üzerinden ele almaktadır. Ayrıca bu estetikler, soyut ve imgesel yapılarıyla internet estetiğinin temel dinamiklerini yalın biçimde yansıtmaları nedeniyle çalışmanın ilham kaynağı ve çıkış noktası olmuştur. Eşiktelik kavramı ise Arnold van Gennep ve Victor Turner’ın çalışmaları doğrultusunda ele alınmış ve nitel çözümleme yoluyla analitik şemalara ayrılmıştır. Bu şemalar doğrultusunda, görsellerin yorumlanmasına yönelik 13 terimden oluşan analitik çerçeve önerilmiştir. Araştırma sonucunda Dreamcore ve Weirdcore estetiklerinde, eşiktelik deneyimini vurgulayan dört temel örüntü saptanmıştır: izleyicinin mekân karşısında edilgen bir hareket sürecine yerleştirilmesi, ara bir konumda sabitlenmesi, rastlantısal olmayan ve seçilmiş göstergelerin üretimi, anlatının izleyici tarafından tamamlanması. Bu örüntüler, Dreamcore ve Weirdcore görsellerinin büyük bir bölümünde tekrar etmekte ve internet estetiği olgusunun, toplumsal dönüşümlerin ardında işleyen mekanizmaları nasıl görünür kıldığını anlamak için temel bir zemin sunmaktadır. Sonuç olarak bu çalışma, Dreamcore ve Weirdcore estetiklerinde gözlemlenen örüntüler aracılığıyla, eşiktelik kavramı çerçevesinde internet estetiklerinin toplumsal dönüşümlerin bilinçdışı ve yapısal unsurlarını mekânsal düzlemde görünür kıldığını ortaya koymuştur.

Internet aesthetics emerge within digital culture as an aesthetic understanding that reflects and reproduces social transformations. In this study, they are examined as a phenomenon that renders visible, through images, the unconscious and structural elements underlying social structures shaped by collective experiences. The concept of liminality, developed by Arnold van Gennep, is used as a basic conceptual framework to explain the relationship between the subject within digital culture and the surrounding social structure. Thus, internet aesthetics are positioned as a spatial field in which hidden social mechanisms are reproduced and experienced. This study addresses internet aesthetics through Dreamcore and Weirdcore. This aesthetics also constitute the inspiration and starting point of the study, as they clearly reflect the core dynamics of internet aesthetics through their abstract and imagistic structures. Liminality is examined based on the works of Arnold van Gennep and Victor Turner and is divided into analytical schemes through qualitative analysis. Based on these schemes, an analytical framework consisting of thirteen terms is proposed. As a result, four main patterns emphasizing liminality are identified: the placement of the viewer into a passive movement process, fixation in an intermediate position, the production of selected and non-random signifiers, and the completion of the narrative by the viewer. These patterns recur in most Dreamcore and Weirdcore images and provide a basis for understanding how internet aesthetics reveal the mechanisms underlying social transformations. As a result, this study demonstrates, through the patterns observed in Dreamcore and Weirdcore aesthetics, that internet aesthetics, within the framework of the concept of liminality, make the unconscious and structural elements of social transformations visible in a spatial dimension.