Eğitimde Davranışçılıktan Yapılandırmacılığa Geçiş İçin Bilgi, Gerçeklik ve Öğrenme Olgularının Yeniden Anlamlandırılması

Abstract

Bu çalışmada, öncelikle yapılandırmacılığın tarihsel süreçte gelişimine, daha sonra pozitivizm ve pozitivizm ötesi paradigmalarda bilgi, gerçeklik ve öğrenme olgularının nasıl açıklandığına değinilmiştir. Yapılandırmacılık bir öğretim kuramı değil, daha çok bir felsefe; dünyayı görme ve algılama şekli ve bir stratejidir. Yapılandırmacılıkta bilgi, özneler arası; gerçeklik, sosyal etkileşim sürecinde bireyin kendi anlam yapılarıyla “diğerleri”nin anlamlarının çelişmemesi; öğrenmenin bireyin kendi deneyimlerden anlam çıkarma işi olarak görülmesi söz konusudur. Bu bağlamda, eğitimde yapılandırmacılığa geçişte var olan eğitim sistemlerinin felsefi ve kuramsal dayanaklarının; uygulamalarının; uygulayıcılar ile öğrenen olarak öğretmen ve öğrencilerin rol ve sorumluluklarının gözden geçirilmesi; bunun yanında yapılandırmacı öğrenme felsefesi temele alınarak değerlendirilmesi gerekmektedir.