Economic dynamics of earthquake diplomacy: The role of trade and tourism in international humanitarian aid

Abstract

6 Şubat 2023 tarihinde merkez üssü Kahramanmaraş’ın Pazarcık ve Elbistan ilçeleri olan, sırasıyla 7.7 ve 7.6 büyüklüğünde meydana gelen iki büyük deprem (bundan sonra asrın felaketi olarak anılacaktır), başta Kahramanmaraş olmak üzere toplam 11 ili kapsayan geniş bir coğrafyada, yaklaşık 9,1 milyon kişiyi doğrudan etkilemiştir. Bu çalışmanın amacı, depremin ardından Türkiye’ye yapılan uluslararası yardımlarla ülkelerin Türkiye ile olan ticaret ve turizm ilişkileri arasında anlamlı bir bağ olup olmadığını araştırmaktır. Asrın felaketini takip eden ilk dört gün içinde gönderilen arama kurtarma ekiplerinin sayısı temel alınarak değerlendirme yapılmıştır. Araştırma bulguları, ticari ve turistik bağların yardım kararlarında etkili olabileceğini, ancak belirleyici olmadığını göstermektedir. Yardımların boyutunda ise kültürel yakınlık, duygudaşlık, ortak tarihsel aidiyet, diplomatik ilişkiler, gönüllülük, evrensellik prensipleri ve insani yardım diplomasisi gibi faktörlerin önemli rol oynadığı öngörülmüştür. Araştırmada ayrıca, Türkiye’nin 2009–2019 arasında insani yardım yaptığı ülkeler ile asrın felaketi ardından bu ülkelerden gelen yardımlar arasında karşılaştırmalı bir değerlendirme yapılmıştır. Burada yardıma karşı yardım davranışının geçerli olup olmadığı analiz edilmiştir. Yardım gönderen çoğu ülkelerin, Türkiye’nin yardım ve destek sağladığı ülkeler olup, bu ülkelerin çoğunluğunun asrın felaketinde yardım ile karşılık vermiştir. Türkiye’nin yardım gönderdiği ancak asrın felaketinde yardım alamadığı ülkelerin lojistik, kapasite eksikliği veya içinde bulunduğu siyasi krizlerin etkisinin olabileceği düşünülmektedir.

On February 6, 2023, two major earthquakes with magnitudes of 7.7 and 7.6 struck the Pazarcık and Elbistan districts of Kahramanmaraş, respectively an event hereafter referred to as the disaster of the century. Affecting a vast area encompassing 11 provinces, the earthquakes directly impacted approximately 9.1 million people. The aim of this study is to examine whether there is a meaningful relationship between the international aid provided to Türkiye in the aftermath of the earthquakes and the trade and tourism relations between Türkiye and the assisting countries. The analysis is based on the number of search and rescue teams dispatched within the first four days following the disaster. The findings indicate that while trade and tourism ties may influence aid decisions, they are not the sole determining factors. The scale of assistance appears to be more strongly shaped by factors such as cultural proximity, empathy, shared historical identity, diplomatic relations, voluntarism, the principle of universality, and humanitarian diplomacy. Furthermore, the study conducts a comparative assessment between the countries that received humanitarian aid from Türkiye during 2009–2019 and those that provided assistance after the disaster of the century. The analysis explores whether a reciprocal pattern of aid help in return for help was evident. It was found that most of the countries providing aid to Türkiye were among those previously supported by Türkiye, and the majority responded reciprocally during the disaster. For the countries that had received Turkish aid in the past but did not extend assistance this time, logistical constraints, capacity limitations, or ongoing political crises are considered possible explanatory factors.