In memory of Sezen Tan

Abstract

Benden bir yazı istendiğinde yoğun duygularla adeta içim titredi… Hala taptaze olan anılarım gözümün önünden akıp geçti… İkinci ablam olarak tanımladığım sevgili Sezen Hanımın ardından yazı yazmak ne kadar da zor olacaktı… Yazmaya başlayınca baktım ki içerik çok duygusal, anılara dönük akıp gidiyor... Engel olamadım kendime... İçimden geldiğince, samimi, içten, düşüncemde olanları, hissettiklerimi yazdım… Ve bu yazı; içten, samimi, olduğu gibi ve hissettiğim gibi oluşuverdi…

I was touched deeply when I was asked to write an article. I thought it would make me feel all the feels… All my memories which are still alive flashed before my eyes… Imagine how it would be difficult to write about beloved Ms. Sezen, who I considered my second sister… When I started writing, I found that the content was very emotional and it flowed into memories of our past… I couldn't help myself… I wrote sincerely what I thought and what I felt… And this sincere writing has appeared in which what I felt was revealed completely…