Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü çalışanlarının örgütsel bağlılık düzeylerinin bazı demografik değişkenlere göre incelenmesi (Balıkesir ili uygulaması)

Abstract

Bu çalışma, Balıkesir ili Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü (BGSİM) çalışanlarının örgütsel bağlılık düzeylerini cinsiyet, medeni durum, çalışma süresi, eğitim durumu ve ekonomik durum değişkenlerine göre belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada Meyer ve Allen(1993) tarafından geliştirilen 9 soruluk “Örgütsel Bağlılık Ölçeği” ve araştırmacı tarafından hazırlanan “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. BGSİM' de çalışan 96 personel (66 erkek,30 kadın) çalışmaya gönüllü olarak katılmıştır. Çalışanların cinsiyetlerine ve medeni durumlarına göre örgütsel bağlılık düzeylerinin karşılaştırılmasında bağımsız gruplarda t-testi (Independent samples t-test); eğitim durumlarına, ekonomik durumlarına ve yaşlarına göre yapılan karşılaştırmalarda tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler incelendiğinde, gruplar arasında “Örgütsel Bağlılık Puanı” ortalamaları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. “Yakın arkadaşlarıma bu kuruma gelmelerini tavsiye ederim” maddesinde medeni duruma (p=0,01), eğitim durumuna (p=0,01) ve yaş gruplarına (p=0,02) göre; evliler, lisans eğitimi olmayan ve 49 yaş üstü grubu lehine anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Ayrıca “Bu kurumda çalışmayı sürdürebilmek için uğruna bana verilen hemen hemen tüm görevleri yapmaya hazırım” maddesinde ekonomik duruma (p=0,03) göre 2500 TL’nin altında geliri olanların lehine anlamlı farklılık bulunmuştur. Sonuç olarak, BGSİM çalışanlarının kurumlarına aynı düzeyde bağlılık gösterdikleri tespit edilmiştir. Diğer taraftan özellikle kurumda çalışan evli, lisans eğitimi olmayan ve 49 yaş üstü personellerin çalıştıkları kurumu arkadaşlarına daha çok tavsiye ettikleri görülmektedir. Ayrıca 2500 TL altında geliri olan çalışanların kendilerine verilen görevleri yapmak konusunda daha istekli oldukları sonucuna ulaşılmıştır.This study was carried out to determine the organizational commitment levels of the employees of Balıkesir Provincial Directorate of Youth and Sports (BGSİM) according to the variables of gender, marital status, working time, educational status and economic status. In the research, "Organizational commitment scale" with 9 questions developed by Meyer and Allen (1993) and "personal information form" prepared by the researcher were used. The study group of the research consists of 96 personnel (66 men, 30 women) working at BGSİM and participating voluntarily. Independent samples t-test was used to compare the organizational commitment levels of the employees according to their gender and marital status; One-way analysis of variance (ANOVA) was used in the comparisons made according to their educational status, economic status and age. When the data obtained from the study were examined, it was seen that there was no statistically significant difference between the groups in terms of the "Organizational Commitment Scores" averages. Significant differences were found between the variables in the items "I would recommend my close friends to come to this institution" and "I am ready to do almost all the tasks assigned to me in order to continue working in this institution". As a result, it has been determined that BGSİM employees have similar levels of commitment to their institutions according to the variables. On the other hand, it is seen that especially the married, non-undergraduate and over 49 years old personnel working in the institution mostly recommend the institution they work to their friends. In addition, it has been concluded that employees with an income below 2500 TL are more willing to perform the tasks assigned to them.