Hemşirelik Öğrencilerinin Yeme Tutumları ile Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişki

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinde anormal yeme tutumları ile problem çözme becerileri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın evrenini Bitlis Eren Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik bölümünde okuyan (n:247) öğrenciler, örneklemi çalışmaya katılmayı kabul eden öğrenciler (n:176) oluşturmaktadır. Yeme alışkanlıklarıyla ilgili anket, Yeme Tutum Testi (YTT) ve Problem Çözme Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanıldı. Bulgular: Çalışmamızda YTT puanı ?30 olan yani yeme bozukluğu bulunma olasılığı olan öğrenci yüzdesi %31.8 olup toplamda YTT puan ortalaması 26.5±14 (min.0-max.120)tür. Öğrencilerin problem çözme ölçeğinden aldıkları toplam puan ortalaması 105.1±18.7 (min.32-max.192)dir. Ölçeğin alt boyutlarından; Problem Çözme Güveni alt boyut puan ortalamasının 30.1±9 (min.11-max.66), Yaklaşma-Kaçınma puan ortalamasının 50.1±8.3 (min.16-max.96) ve Kişisel Kontrol puan ortalamasının 19.6±3.2 (min.5-max.30) olduğu belirlenmiştir. Problem Çözme toplam puanı ile YTT toplam puanı (r=0.188; p=0.013) ve Problem Çözme Güveni alt boyut ile YTT toplam puanı (r=0.199; p=0.008) arasında önemli pozitif korelasyon saptanmıştır. Sonuç: Problem çözme becerilerinin yeme tutumuyla ilişkili olduğu ve 21 yaş ve üzerindeki bireylerin yeme bozukluğu bakımından risk altında olduğu saptanmıştır.