Posterior stabilizasyon cerrahisinde uygulanan antibiyotik profilaksisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

İzmir Hastanelerine Yardım ve Bilimsel Araştırmaları Teşvik Derneği

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Amaç: Bu çalışma farklı iki merkezde, spinal patolojilere yönelik posterior stabilizasyon ve dekompresyon ameliyatı uygulanan hastalarda, kullanılan profilaktik antibiyoterapinin etkinliğini değerlendirmek için yapılmıştır. Hastalar ve Metod:Birinci grupta, 2011-2018 yılları arasında spinal patolojilerinin tedavisi sırasında 264 hastaya uygulanan 282 posterior dekompresyon ve stabilizasyon işleminin enfeksiyon oranları ile ikinci grupta başka bir merkezde 2017- 2018 yılları arasında posterior dekompresyon yapılan 199 hastanın postoperatif enfeksiyon oranları karşılaştırılarak sunulmaktadır. Minumum 6 aylık takibi olan hastalar bu çalışmaya dahil edilmiştir. Enfeksiyon kliniği olan hastalara sedimentasyon (ESR) ve C-reaktif protein (CRP) değerleri bakılmış, anlamlı yükseklik olan hastalara kontrastlı spinal magnetik rezonans görüntüleme yapılmıştır. Bulgular:Birinci grupta komplikasyon olarak spondilodiskitis bir hastada gelişmiştir ve oranı %0,72’dir. İkinci grupta bu oran % 2.5 olarak daha yüksektir. Sonuç:Bu çalışma tek merkezli randomize bir çalışma olmamasına rağmen intraoperatif rifamisin kullanımının enfeksiyon oranlarını düşürmede yardımcı olduğunu göstererek, literatüre katkı sağlamaktadır.

Objective:This study was conducted in two different centers to evaluate the effectiveness of prophylactic antibiotherapy used for posterior stabilization and decompression surgery for spinal pathologies. Materials and Methods: In the first group, the infection rates of 282 posterior decompression and stabilization procedures applied to 264 patients during the treatment of spinal pathologies between 2011 and 2018 are compared with the postoperative infection rates of 199 patients who underwent posterior decompression between 2017 and 2018 in another center in the second group. The patients with a minimum 6-month follow-up period were included in the present study. Erythrocyte sedimentation rate (ESR) and C-reactive protein (CRP) level were measured in patients exhibiting infectious symptoms and patients with clinically significant values underwent spinal MR with contrast enhancement. Results: In the first group, spondylodiscitis developed in one patient as a complication and its rate was 0.72%. In the second group, this rate is 2.5% higher. Conclusion:Although this study is not a single-center randomized study, it contributes to the literature by showing that intraoperative use of rifamycin helps in reducing the infection rates.

Açıklama

Sarı, Muhammed Fatih (Balikesir Author) OP-SP.03-05 numarası ile XVI. World Congress ofNeurosurgery WFNS, 20-25 August 2017, İstanbul ‘da sözlü sunum olarak sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Posterior Stabilizasyon, Rifamisin, Spondilodiskitis, Posterior Stabilization, Rifamycin, Spondylodiscitis

Kaynak

Ege Klinikleri Tıp Dergisi

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

59

Sayı

3

Künye

Onay

İnceleme

Ekleyen

Referans Veren