Evaluation of the seroprevalence of cystic echinococcosis by the indirect hemagglutination (IHA) method at Balikesir University Faculty of Medicine: A seven-year analysis

Abstract

Objective: Echinococcosis is a zoonotic infection caused by cestodes of the Echinococcus genus. The most common form, cystic echinococcosis, is a chronic parasitic disease caused by the Echinococcus granulosus sensu lato species complex. The aim of our study is to determine the prevalence of cystic echinococcosis in our hospital and to reveal the regional epidemiological characteristics of the disease based on the obtained data. Methods: In this study, 526 serum samples sent to the medical microbiology laboratory from various hospital departments and outpatient clinics with suspected cystic echinococcosis between 01.07.2018 and 01.07.2025 were evaluated. A commercial ELI.H.A Echinococcus (ELITech Microbio, France) kit was used. The clinical diagnosis, gender, age, delivery department, and demographic characteristics of the patients were retrospectively analyzed. Results: Among the 526 patients evaluated in the study, 302 (57.4%) were female. Of the total applications, 60.5% originated from the general surgery outpatient clinic. Using the IHA test, seropositivity was detected in 21.5% of the 526 patients. When the distribution according to antibody titers was examined, the antibody levels detected in the serum samples were as follows: 6.8% (n=36) at 1/80, 6.1% (n=32) at 1/160, 4% (n=21) at 1/320, 4.9% (n=26) at 1/640, 3.8% (n=20) at 1/1280, 2.8% (n=15) at 1/2560, and 5.9% (n=31) at 1/5120. Among the 90 patients with available clinical data for cystic echinococcosis, the liver was identified as the most frequently involved organ (95.5%). Among 76 patients with available cyst size measurements, most cysts measured 51-100 mm (48.6%). According to the World Health Organization-IWGE classification, CE3b was the most common stage (23.6%). Conclusion: The obtained data indicate that cystic echinococcosis remains an important public health problem in Balıkesir. Therefore, in light of these findings, it is necessary to strengthen healthcare services for the diagnosis and follow-up of the disease and to place greater emphasis on preventive measures.Amaç: Ekinokokkoz, Echinococcus türlerine ait sestodların yol açtığı bir zoonotik enfeksiyondur. En yaygın görülen form olan kistik ekinokokkoz, Echinococcus granulosus sensu lato tür kompleksi tarafından oluşturulan, kronik seyirli ilerleyen bir paraziter hastalıktır. Çalışmamızın amacı hastanemizdeki kistik ekinokokkoz sıklığını belirlemek, elde edilen veriler doğrultusunda hastalığın bölgesel epidemiyolojik özelliklerini ortaya koymaktır. Yöntemler: Çalışmada, 01.07.2018 ve 01.07.2025 tarihleri arasında kistik ekinokokkoz şüphesiyle çeşitli servis ve polikliniklerden tıbbi mikrobiyoloji laboratuvarına gönderilen 526 serum örneği incelendi. Ticari bir ELI.H.A Echinococcus (ELITech Microbio, Fransa) kiti kullanıldı. Hastaların klinik tanısı, cinsiyet, yaş, örneğin gönderildiği bölüm ve demografik özellikleri retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmada değerlendirilen 526 hastanın 302’si kadın (%57,4) olarak belirlenmiştir. Toplam 526 başvurunun %60,5’i genel cerrahi polikliniğindendir. IHA testi ile 526 hastanın %21,5’inde seropozitiflik saptanmıştır. Titrelere göre dağılım incelendiğinde, serum örneklerinde saptanan antikor düzeyleri 1/80 titrede %6,8 (n=36), 1/160 titrede %6,1 (n=32), 1/320 titrede %4 (n=21), 1/640 titrede %4,9 (n=26), 1/1280 titrede %3,8 (n=20), 1/2560 titrede %2,8 (n=15) ve 1/5120 titrede %5,9 (n=31) bulunmuştur. Kistik ekinokokkoz için klinik verilerine ulaşılabilen 90 hasta arasında en sık tutulan organ karaciğer (%95,5) olarak saptanmıştır. Kist boyutu ölçümleri mevcut olan 76 hastada ise kistlerin çoğunluğunun 51-100 mm (%48,6) arasında olduğu belirlenmiştir. Dünya Sağlık Örgütü-IWGE sınıflamasına göre en sık görülen evre CE3b (%23,6) olmuştur. Sonuç: Elde edilen veriler Balıkesir’de kistik ekinokokkozun önemli bir halk sağlığı sorunu olduğunu ortaya koymaktadır. Bu nedenle, bu veriler ışığında hastalığın tanı ve takibine yönelik sağlık hizmetlerinin güçlendirilmesi ve koruyucu önlemlere daha fazla önem verilmesi gerekmektedir.