Troya antik kenti’nde arkeomanyetik incelemeler

Abstract

Arkeomanyetizma, pişmiş arkeolojik malzemelerin manyetik özelliklerinin incelenmesi ve yorumlanmasına dayanan bir yöntemdir. Arkeolojik malzemelerin manyetik özelliklerinin incelenmesi, bunların bileşimi, kökeni ve paleoyangın koşulları hakkında da bilgiler edinmemizi sağlar. Bu teknik, demir oksitler açısından zengin olan ve birkaç yüz santigrat dereceye kadar ısıtılan belirli arkeolojik malzemelerin kararlı bir ısıl kalıntı mıknatıslanmayı koruma kapasitesine dayanmaktadır. Bu mıknatıslanma bir sonraki ısıtmaya kadar arkeolojik malzemede saklı kalır ve son ısıtma-soğutma döngüsünün gerçekleştiği yer ve zamandaki geçmiş yer manyetik alanın yönü ve yoğunluğu hakkındaki bilgileri korumaktadır. Bu çalışma kapsamında Troya Ören yerinden uygun lokasyonlardan alınan yönlü ve yönsüz arkeolojik örneklerin manyetik özellikleri laboratuvarda analiz edilmiştir. Yanmış yapılara ait örneklerin  değerleri 120-370×10-8 m3/kg arasında iken, sediman örneklerin  değerleri 48-90×10-8 m3/kg arasında daha düşük değerlere sahip olduğu görülmüştür. Diğer yandan yönlü örneklerin, Alternatif Alan (AF) demanyetizasyonu sırasında izole edilen vektörlerinin eğimi negatif olarak tespit edilmiştir.Archaeomagnetism is a method based on the study and interpretation of the magnetic properties of baked/burnt archaeological materials. The study of the magnetic properties of archaeological materials also provides information about their composition, origin and palaeofire conditions. This technique is based on the ability of certain archaeological materials, rich in iron oxides and heated to a few hundred degrees Celsius, to retain a stable thermal residual magnetisation. This magnetisation remains hidden in the archaeological material until the next heating, preserving information about the direction and intensity of the Earth's past magnetic field at the time and place where the last heating-cooling cycle took place. As part of this study, the magnetic properties of directional and non-directional archaeological samples taken from suitable locations at the Troy archaeological site were analysed in the laboratory. While the values of the samples belonging to the burnt structures  were between 120-370×10-8 m3/kg, the values of the sediment samples  were found to be between 48-90×10-8 m3/kg. On the other hand, the slope of the vectors isolated during alternating field (AF) demagnetisation of the directional samples was found to be negative.