Kan Kültürlerinden İzole Edilen Enterobacteriaceae Türlerinin Antibiyotik Duyarlılıklarının Araştırılması

Abstract

Kan dolaşımı enfeksiyonları en sık karşılaşılan invaziv enfeksiyonlardandır. Bu çalışmada, kankültürlerinden izole edilen Enterobacteriaceae türlerinin tanımlanması ve antimikrobiyal duyarlılıkoranlarının araştırılması amaçlanmıştır.Haziran 2017-Eylül 2019 tarihleri arasında yatan hastalardan gönderilen kan kültürü örneklerindenizole edilen Enterobacteriaceae üyeleri retrospektif olarak incelenmiştir. BacT/Alert® 3D(bioMérieux, Fransa) ve Render BC128 (Shandong Huifa Electronics Technology Co., Ltd. Çin) tamotomatik kan kültür sistemleri kullanılmıştır. Bakteri identifikasyonu konvansiyonel yöntemler vePhoenixTM 100 otomatize identifikasyon sistemi kullanılarak yapılmıştır. Bakterilerin antibiyotiklereduyarlılık testleri PhoenixTM 100 (BD Phoenix System, Beckton Dickinson, ABD) otomatize identifikasyonsistemi ile gerçekleştirilmiştir.Toplam 22.786 kan kültürü örneğinden 717’sinde (% 3,1) Enterobacteriaceae türleri izole edilmiştir.En sık izole edilen tür Escherichia coli (% 44,7) iken, onu sırasıyla Klebsiella spp. (% 33,1),Enterobacter spp. (% 11,7), Serratia marcescens (% 4,8) ve Proteus spp. (% 3,9) izlemiştir.İzolatların % 58,7’si yoğun bakım ünitelerinde yatmakta olan hastalardan izole edilmiştir. Taramatestlerine göre saptanan genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz sıklığı E.coli’de % 42,5, Klebsiellaspp.’de % 72,6, karbapenem direnci E.coli’de % 3,1, Klebsiella spp.’de % 35,4 ve Enterobacterspp.’de % 10,7 olarak saptanmıştır.Klebsiella spp. ve E.coli izolatlarında tigesiklin, amikasin ve meropenem etkili ajanlarken diğerajanlara yüksek direnç oranları saptanmıştır. Klebsiella spp. suşlarındaki yüksek direnç ülkemizverilerinin üzerinde, E.coli suşlarında ise altında kalmıştır. GSBL ve karbapenem direnci ülkemizverileriyle uyumlu bulunmuştur. Kan kültürlerinden izole edilen bakteri türleri ve antibiyotikduyarlılıkları bölgelere ve hastanelere göre farklılıklar göstermektedir. Bu nedenle her merkezkendi etken ve direnç profilini düzenli aralıklarla saptayarak uygun antibiyotik politikalarını oluşturmalıdır.