Parkinson Hastalığında Gözyaşı Ozmolaritesi, Kırılma Zamanı ve Schirmer Değerleri

Abstract

Amaç: Kuru göz, Parkinson hastalığında hayat kalitesini etkileme ihtimali bulunan önemli bir problemdir. Kuru göz hastalığının tanısında altın standart olarak kabul edilen gözyaşı ozmolaritesi bu hastalık grubunda bu zamana kadar çalışılmamıştır. Bu nedenle Parkinson hastalarında gözyaşı ozmolaritesinin Schirmer testi ve gözyaşı kırılma zamanı (GKZ) ile beraber değerlendirilmesi amaçlanmıştır.Ge reç ve Yön tem: Asgari 1 sene takipli Parkinson hastaları hastaları ve refraksiyon muayenesine başvurmuş, sağlıklı kontroller çalışmaya dahil edildi. Gözyaşı testlerini etkileme ihtimali bulunan sistemik ilaç kullananlar çalışmaya dahil edilmedi. Herhangi bir oküler yüzey hastalığı, geçirilmiş oküler cerrahi öyküsü, kuru göz tanısı, topikal oftalmik ilaç veya kontak lens kullanımı da diğer dışlama kriterleriydi. Yaş, cinsiyet, hastalık yaşı, Hoehn-Yahr (H&Y) skoru kaydedildi ve her iki grupta da sağ gözde göz kırpma sıklığı (GS), Schirmer testi, GKZ ve gözyaşı ozmolarite ölçümleri yapıldı. Bulgular: Otuz yedi Parkinson hastası ve 37 kontrol çalışmaya dahil edildi. Gruplar yaş ve cinsiyet uyumluydu. Ortalama hastalık yaşı ve H&Y skoru sırasıyla 5,70±2,64 yıl and 1,70±0,93 idi. H&Y evresi and hastalık yaşı, GS, Schirmer testi, GKZ ve gözyaşı ozmolaritesi ile korele değildi. Ortalama GS Parkinson hastalarında 8,54±4,99 ve kontrol grubunda 11,97±6,36 idi. Schirmer testi, GKZ ve ozmolarite skorları Parkinson hastalarında sırasıyla 9,08±4,46 mm, 11,38±4,05 saniye and 306,43±12,63 mOsm/L ve kontrol grubunda 17,16±9,57 mm, 12,81±3,66 saniye and 303,81±16,13 mOsm/L idi. Anlamlı farklılık sadece GS ve Schirmer skorlarında mevcuttu.Sonuç: GS ve Schirmer skorları Parkinson hastalarında anlamlı olarak azalmıştı. İstatistiksel olarak anlamlı olmasa da, Parkinson hastalarında yüksek bulunan gözyaşı ozmolaritesi göz yüzeyinde kuru göz ve enflamasyon sürecini göstermesi açısından önemli olabilir