Turizm eğitiminde aktif öğrenme ve web tabanlı uzaktan eğitim: Müfredatlar üzerine bir inceleme

Abstract

Aktif öğrenme, öğrenciyi merkeze alan bir eğitim yöntemidir. 1900’lü yıllarda geliştirilen bu yöntem, geleneksel eğitim yönteminin eksik ve aksayan yönlerinin giderilmesi ve daha verimli bir eğitimin gerekliliğinden hareketle ortaya çıkmıştır. Sınıf veya laboratuvar ortamında verilen teorik bilgilerin gerçek yaşamda pratiğe dökülmesinde çeşitli sorunlar ortaya çıkmaktadır. Özellikle küresel ölçekte etkisini sürdüren COVID-19 pandemisi nedeniyle eğitim-öğretimin uzaktan öğretim yoluyla devam etmek durumunda kalmasıyla birlikte teorik olarak verilen eğitimlerin etkinlik ve verimliliği tartışma konusudur. Dolayısıyla bu teorik bilgilerin pratiğe yönelik çeşitli uygulamalarla desteklenmesi gerekmektedir. Özellikle hizmet sektörü için işgören yetiştiren eğitim-öğretim kurumlarında bu ihtiyaç hat safhadadır. Hizmet sektörünün bir kolu olan turizm endüstrisinde emek-yoğun bir üretim söz konusudur. Kendine has özelliklere sahip olan turizm endüstrisinde analitik düşünebilen, çözüm odaklı ve sorumluluk alabilen kalifiye elemanların istihdam edilmesi müşteri memnuniyetinin sağlanmasında büyük öneme sahiptir. Turizm alanında eğitim veren kurumların, bu ihtiyacı karşılamak için çeşitli aktif öğrenme yöntemlerini benimsemesi ve öğrencileri bu yöntemlerle sektöre hazırlaması gerekmektedir. Bunun yanı sıra günümüzde ortaya çıkan küresel pandemi koşulları örgün öğretimde birtakım tedbirlerin alınması ve uzaktan öğretimin çerçevesinin yeniden çizilmesi zorunluluğunu doğurmuştur. Teorik eğitimlerin yanı sıra farklı eğitim öğretim tekniklerinin diğer tüm alanlarda olduğu gibi turizm alanında da tartışmaya açılması zorunlu bir hal almıştır. Çalışmanın amacı, lisans düzeyinde turizm eğitimi veren fakülte ve yüksekokullardaki Turist Rehberliği ve Turizm İşletmeciliği bölümlerinde verilen derslerin belirlenerek bu derslerde hangi aktif öğrenme yöntemlerinin uygulanabileceğini ortaya koymaktır. Elde edilen bulgular neticesinde turizm endüstrisine işgören yetiştirmeyi görev edinmiş kurumlarda çeşitli aktif öğrenme yöntemleri sayesinde teorik bilgilerin pratiğe adapte edilebileceği ve böylelikle sektör-okul iş birliklerinde ortaya çıkabilecek sorunlara nispeten çözümler bulunabileceği değerlendirilmiştir.Active learning is an education method which puts the student at the center. This method, which was developed in the 1900s, emerged from the need for a more efficient education and the elimination of the missing and deficient aspects of the traditional education method. Various problems take place in putting the theoretical knowledge which is given in classroom or laboratory environment into practice in real life. The effectiveness and efficiency of the theoretical training is a matter of debate, especially as education has to continue through distance education due to the COVID-19 pandemic, which continues its impact on a global scale. Therefore, this theoretical knowledge should be supported by various practical applications. This need is at the highest level especially in educational institutions that server- employees for the service sector. There is a labor-intensive production in the tourism industry, which is a branch of the service sector. Employing qualified staff who can think analytically, focus on solution and take responsibility in the tourism industry, which has its own characteristics, is of great importance in ensuring customer satisfaction. Institutions providing education in the field of tourism should adopt various active learning methods to support this need and prepare students for the sector with these methods. In addition, the global pandemic conditions emerging today have led to the necessity of taking certain measures in formal education and redrawing the framework of distance education. As well as theoretical trainings, it has become compulsory to discuss different education and training techniques in the field of tourism as in all other fields. The aim of the study is to reveal which active learning methods can be applied in these courses by determining the courses which are given in the departments of Tourist Guidance and Tourism Management at the undergraduate level tourism education faculties and colleges. As a result of the findings, it has been evaluated that the theoretical knowledge can be adapted to practice thanks to various active learning methods in institutions that have undertaken to worker- employees in the tourism industry, and thus, solutions can be found relative to the problems that may arise in sector-school collaborations.