Ligamentum retinaculare anatomisinin ultrason görüntüleme ile değerlendirilmesi

Abstract

Temporomandibular eklem, çiğneme ve konuşma fonksiyonlarının yerine getirilmesinde kritik rol oynayan, insan vücudunun en karmaşık sinovyal eklemlerinden biridir. Bu eklemin işlevselliği yalnızca kemik, eklem kapsülü ve disk yapılarıyla sınırlı olmayıp, eklemi çevreleyen kaslar ve fasyalar dokuların bütüncül etkileşimi ile sürdürülmektedir. Fasya, çiğneme kasları ile kraniyofasiyal iskelet arasında mekanik kuvvetlerin iletiminde ve postüral dengede önemli rol oynamaktadır. Son yıllarda yapılan anatomik çalışmalar, temporomandibular eklem’in posterolateral bölgesinde yer alan ligamentum retinaculare’nin, eklemin biyomekaniğinde etkili olabileceğini ortaya koymuştur. Ancak, bu yapının klinik önemi ve non-invaziv yöntemlerle görüntülenebilirliği konusunda literatürde sınırlı veri bulunmaktadır. Çalışmada, ligamentum retinaculare’nin ultrasonografi ile güvenilir biçimde görüntülenebildiği ve temporomandibular eklem disfonksiyonu olan bireylerde morfometrik açıdan farklılıklar gösterebildiği ortaya konmuştur. Hasta grubunda ligament uzunlukları kontrol grubuna kıyasla anlamlı düzeyde farklı bulunmuş, ayrıca maksimum ağız açma değerleri de sağlıklı bireylerde daha yüksek saptanmıştır. Korelasyon analizleri, ligament uzunluğu ile ağız açma kapasitesi arasında pozitif bir ilişki olduğunu göstermiştir.Bulgular, ligamentum retinaculare’nin temporomandibular eklem’in fonksiyonel bütünlüğünde önemli bir yapı olduğunu ve temporomandibular eklem disfonksiyonlarının tanı ve tedavi planlamasında dikkate alınması gerektiğini göstermektedir. Fasya ile eklem biyomekaniği arasındaki bu bağlantının, özellikle ultrasonografi gibi non-invaziv ve dinamik görüntüleme yöntemleriyle değerlendirilmesi, klinik uygulamalara yeni bir bakış açısı kazandırmaktadır.

The temporomandibular joint is one of the most complex synovial joints in the human body, playing a critical role in mastication and speech. Its functionality is not limited to the bone, capsule, and disc components alone, but is maintained through the integrated interaction of the surrounding muscles and fascial structures. Fascia plays an essential role in transmitting mechanical forces between the masticatory muscles and the craniofacial skeleton, as well as in maintaining postural balance. Recent anatomical studies have suggested that the ligamentum retinaculare, located in the posterolateral region of the temporomandibular joint, may serve as a critical supportive structure in joint biomechanics. However, data regarding its clinical significance and visualization through non-invasive imaging methods remain limited. This study demonstrated that the ligamentum retinaculare can be reliably visualized using ultrasonography and that morphometric differences can be observed in individuals with temporomandibular joint dysfunction. Ligament lengths in the patient group were found to be significantly different compared to the control group, while maximum mouth opening values were higher in healthy subjects. Correlation analyses revealed a positive relationship between ligament length and mouth opening capacity. The findings indicate that the ligamentum retinaculare is an important structure in maintaining the functional integrity of the temporomandibular joint and should be considered in the diagnosis and treatment planning of temporomandibular joint disorders. The connection between fascia and joint biomechanics, particularly when evaluated with ultrasonography as a non-invasive and dynamic imaging modality, offers a novel perspective for clinical practice.