Akut miyokart enfarktüsü nedeniyle primer anjiyoplasti uygulanan hastalarda gastrointestinal kanama sıklığı, risk faktörleri ve prognoz

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, ST yükselmeli miyokart enfarktüsü (STYME) nedeniyle primer perkütan koroner girişim (PKG) uygulanan hastalarda gastrointestinal kanama (GİK) sıklığı, risk faktörleri ve prognozu araştırıldı. Çalışma planı: Çalışmaya STYME nedeniyle primer PKG uygulanan ardışık 2541 hasta (2111 erkek, 430 kadın; ort. yaş 56.5±11.8) alındı. Klinik, anjiyografik veriler ve hastane içi sonuçlar geriye dönük olarak toplandı. Gastrointestinal kanama, antitrombotik ya da antikoagülan tedaviyi kesecek ve eritrosit infüzyonu gerektirebilecek kadar belirgin olan alt ya da üst GİK veya kara dışkı varlığı olarak tanımlandı. Bulgular: Primer PKG sonrası 27 hastada (%1.1) GİK gelişti. Gastrointestinal kanama görülmeyenlerle (n=2514) kıyaslandığında, GİK gelişenler hastalar daha yaşlıydı (65.9±13.5 ve 56.4±11.8; p<0.001); bu grupta kadın hasta oranı (p=0.016), böbrek fonksiyon bozukluğu (p<0.001) ve başvuru sırasında anemi (p<0.001) oranları daha yüksek; başarılı işlem oranı daha düşüktü (%77.9 ve %91.5; p=0.02). Gastrointestinal kanama gelişen hastalarda hastane içi mortalite yaklaşık altı kat daha yüksek (%18.5 ve %2.9; p=0.001), yatış süresi daha uzun (13.1±6.8 gün ve 7.0±3.7 gün, p=0.02), inotropik ajan ihtiyacı daha fazla (%37 ve %6.7; p<0.001) bulundu. Çokdeğişkenli analizde inotropik ajan kullanımı (OO 4.17, %95 GA 1.7-10.4; p=0.002), >70 yaş (OO 3.33, %95 GA 1.4-8.0; p=0.007) ve glomerüler filtrasyon hızının <60 ml/dk/1.73 m2 olması (OO 2.96, %95 GA 1.2-7.4; p=0.02) primer PKG sonrası GİK gelişimi için bağımsız belirleyiciler olarak bulundu. Sonuç: Primer PKG ile tedavi edilen STYME’li hastalarda GİK gelişimi nadir bir komplikasyon değildir. Bu hastalarda hastane içi mortalite daha yüksek, hastanede kalış süresi daha uzundur. İleri yaş, böbrek fonksiyonlarında azalma ve inotropik ajan kullanımı bu komplikasyonun bağımsız belirleyicileri olarak bulunmuştur.Objectives: We investigated the incidence, predictors, and prognosis of gastrointestinal bleeding (GIB) in patients undergoing primary percutaneous coronary intervention (PCI) for ST-elevation myocardial infarction (STEMI). Study design: We reviewed 2,541 consecutive patients (2,111 males, 430 females; mean age 56.5&plusmn;11.8 years) who underwent primary PCI for STEMI. Data on clinical, angiographic findings, and in-hospital outcomes were collected. Gastrointestinal bleeding was defined as apparent upper or lower GIB or melena requiring cessation of antiplatelet or anticoagulant therapy and administration of erythrocyte infusion. Results: Gastrointestinal bleeding was observed in 27 patients (1.1%). Compared to 2,514 patients without GIB, patients with GIB were older (65.9&plusmn;13.5 years vs. 56.4&plusmn;11.8 years; p&lt;0.001), exhibited higher frequencies of female gender (p=0.016), renal failure (p&lt;0.001), and admission anemia (p&lt;0.001), and had a lower procedural success rate (77.9% vs. 91.5%; p=0.02). The development of GIB was associated with significantly higher in-hospital mortality (18.5% vs. 2.9%; p&lt;0.001), longer hospital stay (13.1&plusmn;6.8 days vs. 7.0&plusmn;3.7 days, p=0.02), and increased inotropic requirement (37% vs. 6.7%; p&lt;0.001). In multivariate analysis, inotropic requirement (OR 4.17, 95% CI 1.7-10.4; p=0.002), age above 70 years (OR 3.33, 95% CI 1.4-8.0; p=0.007), and glomerular filtration rate lower than 60 ml/min/1.73 m2 (OR 2.96, 95% CI 1.2-7.4; p=0.02) were independent predictors of in-hospital GIB. Conclusion: The development of GIB is not an uncommon complication after primary PCI for STEMI. These patients have a prolonged hospital stay and increased in-hospital mortality. Increased inotropic requirement, age above 70 years, and impaired renal function are independent predictors of this complication.