İnsan Adipoz Mezenkimal Kök Hücrelerinden İzole Edilen Eksozomların Kolon Kanseri Hücrelerindeki Transkriptom Analizi

Abstract

Hücreler arası haberciler olarak hizmet veren eksozomlar, yerel ve sistemik mikroçevreyi değiştirmektedir. Eksozom aracılı hücre-hücre iletişimi; kanser hücreleriyle sınırlı olmayıp, tümör mikro çevresinde hem lokal ve hem de uzak bölgelerde etkili olduğu gösterilmiştir. Kan dolaşımındaki kanser hücreleri kaynaklı eksozomlar gibi spesifik olarak kanser gelişiminin varlığı ve kapsamıyla bağlantılı eksozomlar kanser için güvenilir klinik tanı ve prognostik belirteçler olarak çok umut vericidir. Projemiz kapsamında insan adipoz kaynaklı mezenkimal kök hücrelerden salınan eksozomların insan kolon kanseri hücre hattı olan SW-480 hücreleri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. İnsan adipoz kaynaklı mezenkimal kök hücrelerden salınan eksozomlar ultrasantrifüj metodu ve total eksozom izolasyon kiti kullanılarak iki farklı şekilde izole edilmiştir. İzole edilen edilen eksozomların karakterizasyonları TEM analizi ile görüntülenerek ve yüzey protein belirteçlerinin western blot yöntemleri ile gösterilmesiyle sağlanmıştır. İmmunofloresan ve flow sitometri analizleri de karakterizasyonda kullanılmıştır. Karakterize edilmiş eksozomlar SW-480 hücrelerinde hücre canlılığındaki etkileri zaman ve konsantrasyona bağlı olarak gösterilmiştir. Buna göre düşük konsantrasyonlarda eksozom uygulaması hücre canlılığında anlamlı bir etkiye sahip olmazken yüksek konsantrasyonda eksozom uygulaması hücre canlılığında anlamlı bir azalmaya sebep olmuştur. Eksozom uygulamasının tümörejenik özelliklere etkilerinin belirlendiği kısımda koloni formasyonunda eksozom uygulanan grupta anlamlı bir azalma belirlenmiştir. Hücre migrasyonunun incelendiği yara iyileşme testinde ise anlamlı bir değişiklik bulunmamıştır. Eksozom uygulanmış SW-480 hücreleri ile uygulama yapılmamış hücrelerin transkriptom analizleri sonucunda çok sayıda ekspresyonu artan ve azalan gen belirlenmiş ve bu genlerin ekspresyonları gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu ile analiz edilmiştir. Sonuçta ekspresyonu artan 3 gen ve ekspresyonu azalan 3 gen belirlenmiştir. Sekans analizleri ile belirlenen genlerin ileride potansiyel bir terapötik hedef olması mümkündür.