The impact of chronic kidney disease on in-hospital clinical outcomes in patients undergoing primary percutaneous angioplasty for ST-segment elevation myocardial infarction

Abstract

Objectives: We investigated the effect of chronic kidney disease (CKD) on in-hospital results in patients undergoing primary percutaneous angioplasty for ST-segment elevation myocardial infarction (STEMI). Study design: The study included 2,486 patients (2,070 men, 416 women) who were treated with primary angioplasty for STEMI. Of these, 273 patients (11%) were found to have CKD (glomerular filtration rate <60 ml/min/1.73 m 2) before the procedure. Patients with and without CKD were evaluated with respect to demographic and clinical features, primary angioplasty findings, and in-hospital clinical results. Results: Patients with CKD exhibited a higher mean age, Killip class, and higher frequencies of female gender, diabetes, hypertension, anemia, and previous myocardial infarction (p<0.05). Angioplasty showed higher rates of right coronary artery lesion, multivessel disease, contrast nephropathy, unsuccessful procedure, and increased stenosis rate and stent length in CKD patients (p<0.05). Cardiovascular mortality occurred in 11.7% and 1.4% of patients with and without CKD, respectively (p<0.001). Patients with CKD had significantly higher incidences of target vessel revascularization, major cardiac events, stroke, cardiopulmonary resuscitation, hemodialysis, ventricular tachycardia/fibrillation, severe heart failure, cardiogenic shock, and significant hemorrhage (p<0.05). Multivariate analysis showed that CKD was an independent predictor of mortality (OR=4.1, 95% CI 1.83-9.17; p=0.001). Conclusion: Our findings show that CKD patients undergoing primary angioplasty for STEMI have an increased risk profile and poorer in-hospital results, and that CKD represents an independent risk factor for mortality.

Amaç: Bu çalışmada, ST yükselmeli miyokart enfarktüsü (STYME) ile kliniğimize başvuran ve primer anjiyoplasti uygulanan hastalarda kronik böbrek hastalığının (KBH) hastaneiçi klinik sonuçlar üzerine etkisi değerlendirildi. Çalışma planı: Çalışmaya STYME nedeniyle primer anjiyoplasti uygulanan 2486 hasta (2070 erkek, 416 kadın) alındı. Bu hastaların 273’ünde (%11) işlem öncesinde KBH saptandı (glomerül filtrasyon hızı <60 ml/dk/1.73 m2 ). Tüm hastaların demografik ve klinik özellikleri ile primer anjiyoplasti ve hastaneiçi klinik sonuçları geriye dönük olarak değerlendirildi ve KBH olan ve olmayan gruplar karşılaştırıldı. Bulgular: Ortalama yaş ve Killip sınıfı KBH grubunda daha yüksek; kadın cinsiyet, diabetes mellitus, hipertansiyon, anemi ve miyokart enfarktüsü öyküsü sıklığı daha fazla bulundu (p<0.05). Sağ koroner arter lezyonu, çokdamar hastalığı, kontrast nefropatisi, işlem başarısızlığı oranları, darlık yüzdesi ve stent uzunluğu KBH grubunda anlamlı olarak daha yüksekti (p<0.05). Kardiyovasküler mortalite KBH grubunda %11.7, KBH olmayan grupta %1.4 oranında görüldü (p<0.001). Kronik böbrek hastalığı olan grupta hedef damar revaskülarizasyonu, önemli kardiyak olay, inme, kardiyopulmoner canlandırma, diyaliz ihtiyacı, ventrikül taşikardisi/fibrilasyonu, ileri kalp yetersizliği, kardiyojenik şok ve önemli kanama daha yüksek oranlarda görüldü (p<0.05). Çokdeğişkenli analizde, KBH’nin mortaliteyi bağımsız olarak artırdığı saptandı (OO=4.1, %95 GA 1.83-9.17; p=0.001). Sonuç: Bulgularımız, STYME nedeniyle primer anjiyoplasti uygulanan KBH’li olgularda risk profilinin daha yüksek, hastaneiçi klinik sonuçların daha olumsuz olduğunu; KBH’nin mortalitenin bağımsız öngördürücüsü olduğunu göstermiştir