Yoğun bakım hastalarında ağız bakım sıklığının oral mukoza doku bütünlüğü üzerine etkisinin incelenmesi

Abstract

Bu araştırma, yoğun bakım hastalarında ağız bakım sıklığının oral mukoza doku bütünlüğü üzerine etkisini incelemek amacıyla prospektif randomize kontrollü çalışma olarak yürütüldü. Araştırmanın örneklemi, Balıkesir Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Erişkin Yoğun Bakım Ünitesi’nde yatan toplam 50 hasta oluşturdu. Hastalar basit rastgele randomizasyon yöntemiyle müdahale grubu (n=25) ve kontrol grubu (n=25) olarak ikiye ayrıldı. Müdahale grubunda ağız bakım sıklığı, Yoğun Bakım Ağız Bakım Sıklığı Değerlendirme Ölçeği puanına göre belirlendi; kontrol grubunda ise ağız bakımı rutin klinik protokole göre uygulandı. Hastaların oral mukoza durumu beş gün boyunca Oral Mukoza Değerlendirme Ölçeği ile değerlendirildi. Bulgulara göre, gruplar arasında 1. ve 2. gün Oral Mukoza Değerlendirme Ölçeği toplam puanları açısından anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Üçüncü, dördüncü ve beşinci günlerde ise kontrol grubunun oral mukoza puanları müdahale grubuna göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu (p<0,05). Ayrıca müdahale grubunda oral mukoza puanları ile ağız bakım sıklığı puanları arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki saptandı (p<0,05). Sonuç olarak, yoğun bakım hastalarında ağız bakım sıklığının bireysel gereksinimlere göre belirlenmesinin oral mukoz doku bütünlüğünün korunmasının etkili olduğu bulundu. Yoğun bakım ünitelerinde ağız bakımının düzenli değerlendirme sonuçlarına göre bireyselleştirilmesi önerilmektedir.This study was conducted as a prospective randomized controlled trial to examine the effect of oral care frequency on oral mucosal tissue integrity in intensive care patients. The sample of the study consisted of 50 patients hospitalized in the Adult Intensive Care Unit of Balıkesir University Health Practice and Research Hospital. The patients were divided into two groups using simple randomization: the intervention group (n=25) and the control group (n=25). In the intervention group, the frequency of oral care was determined according to the score obtained from the Intensive Care Oral Care Frequency Assessment Scale, whereas in the control group, oral care was provided in accordance with the routine clinical protocol. The oral mucosal status of the patients was assessed for five days using the Oral Mucosa Assessment Scale. According to the findings, no statistically significant difference was found between the groups in terms of total Oral Mucosa Assessment Scale scores on the first and second days (p>0.05). However, on the third, fourth, and fifth days, the oral mucosa scores of the control group were significantly higher than those of the intervention group (p<0.05). In addition, a positive and statistically significant correlation was found between oral mucosa scores and oral care frequency scores in the intervention group (p<0.05). In conclusion, determining oral care frequency according to individual needs was found to be effective in preserving oral mucosal tissue integrity in intensive care patients. It is recommended that oral care in intensive care units be individualized based on regular assessment results.