Orhan Kemal romancılığının nitelikleri/yenilikleri

Abstract

Orhan Kemal, çok genel manada, en azından vakayı diyaloglarla takdim etme ve şiveleri kullanma açısından Hüseyin Rahmi Gürpınar’a kadar uzanan natüralist ve realist roman anlayışını, Sadri Ertem, Sabahattin Ali gibi romancılar kanalından devralan sosyal gerçekçi bir romancıdır. Türk romanında Anadolu’ya yöneliş şeklinde kendini gösteren içerik genişlemesi, Orhan Kemal’de, küçük, haylaz ve yoksul gençlerin yaşayışları; sınıf değiştirmek veya ekmeğini kazanmak için mücadele eden işçi, küçük esnaf mücadeleleri; yeni gelişen sanayileşmeyi ağalık ve patronluk arası bir tutumla yansıtan fabrika sahiplerinin hayatları; köylülükten şehir işçiliğine doğru kaymaya çalışan insanların yaşadıkları değişimler olarak görünür. Orhan Kemal, bu malzemeye yaklaşırken diyalektik materyalizm in bakış açısına bağlıdır. Yani sosyal çatışmaları sınıfsal bir bakış la görür. Fakat bu malzemeyi işleyişi, kendi çağdaşları olan bazı yazarların (mesela köy romancılarının) uyguladığı toplumcu gerçekçilik anlayışından farklıdır. Diyebiliriz ki o, sosyal hayata bakarken ve malzemesini seçerken toplumcu gerçekçi ; bu malzemeyi yansıtırken gözlemci ve eleştirel gerçekçi dir. Bu tavrın Orhan Kemal tarafından Aydınlık gerçekçilik olarak adlandırıldığını söyleyebiliriz.

Orhan Kemal, in a very general sense, is a socially realistic novelist who takes over the naturalist and realist novel understanding that extends to Hüseyin Rahmi Gürpınar, at least in terms of presenting the case with dialogues and using accents, through the channel of novelists such as Sadri Ertem and Sabahattin Ali. The content expansion that shows itself in the form of turning to Anatolia in the Turkish novel, the life of young, naughty and poor young people in Orhan Kemal; workers struggling to change classes or living, small tradesmen struggles; the lives of the factory owners, who reflect the newly developing industrialization with an attitude between agility and boss; it appears as the changes that people try to shift from the peasantry to the urban workman ship. When Orhan Kemal approaches this material, he depends on the perspective of dialectical materialism . In other words, he sees social conflicts with a class view . However, the processing of this material is different from the socialist realism approach applied by some writers (egvillage novelists) who are their own contemporaries. It can be said that he is socialist realistic while looking at social life and choosing his material; it is observer and critically realistic while reflecting this material. We can say that this attitude is called Bright realism by Orhan Kemal.