Ultra Yüksek Performanslı Lifli Beton (UYPLB) İçeren Prefabrike "I" Enkesitli Kirişlerin Eğilme ve Kesme Davranışının Deneysel İncelenmesi

Abstract

Çalısmada I enkesitli betonarme kirislerde Ultra Yüksek Performanslı Lifli Beton (UYPLB) kullanımının egilme davranısına etkileri deneysel olarak incelenerek avantaj ve dezavantajları degerlendirilmistir. Deneysel sonuçlar referans alınarak, UYPLB kirislerin egilme kapasitelerinin belirlenmesine yönelik mevcut basitlestirilmis nümerik yaklasımlar ve AFGC (UYPLB-Öneriler) tasarım prosedürü incelenmis ve geçerlilikleri degerlendirilmistir. Deney programında, UYPLB ve Geleneksel betonun kullanıldıgı toplam 32 kiris üzerinde çekme donatısı oranı (0.009-0.022 arasında) ve hacimsel lif oranı (%1.0%2.5 arasında) bakımından parametrik incelemeler yapılmıstır. Kirislere dört noktalı egilme testi uygulanmıs ve yükdeplasman davranısları, kırılma sekilleri, moment tasıma kapasiteleri, deplasman/egrilik süneklikleri, çatlak dagılımları/genislikleri, egilme rijitlikleri ve beton/donatı sekildegistirme davranısları belirlenmistir. Sonuç olarak, I enkesitli kirislerde UYPLB kullanımı, çalısmada incelenen donatı oranları için egilme ve kesme kapasitesi, rijitlik ve çatlak olusumunu sınırlama bakımından normal ve ultra yüksek dayanımlı betona göre önemli avantajlar saglamıstır. UYPLB?nin bu parametreler üzerindeki etkisi kiriste kullanılan donatı oranına ve lif oranına göre farklılık göstermistir. UYPLB kullanımı kiris süneklikleri ve maksimum yük sonrası çatlak davranısı bakımından ise özellikle düsük donatı oranlarında büyük bir dezavantaja neden olmustur. UYPLB?nin bu olumsuz etkisi kiriste en yüksek donatı oranına ulasılınca süneklikte avantaja dönüsmüstür. UYPLB kirislerin egilme altında tasıma gücü limit durumunda en yüksek donatı oranı dısında UYPLB?nin çekme davranısı belirleyici olmustur. Bu nedenle egilme kapasitelerinin hesabında limit durum olarak UYPLB?nin çekme karakteristiklerini esas alan yaklasımlar iyi sonuç verirken, geleneksel betonarmedeki gibi basınç bölgesindeki betonun sekildegistirmesini esas alan yaklasımlar oldukça tutarsız sonuçlar vermistir. UYPLB kirisler kesme kapasitelerinin nümerik olarak belirlenmesi amacıyla literatürde lifli betonlar için öne çıkan basitlestirilmis ampirik modeller ile AFGC yaklasımı degerlendirilmistir. Ampirik modeller ile hesaplanan kesme kapasitelerinin deneysel kapasitelerin belirgin sekilde altında kaldıgı görülürken AFGC yaklasımında güvenlik katsayılarının uygulanması ile hesaplanan tasarım kesme dayanımlarının deneysel sonuçlara oldukça yakın sonuçlar verdigi görülmüstür. Bununla birlikte yaygın olarak kullanılan geleneksel betonarme standartlarındaki modellerin lifsiz UYDB kirislerin kesme kapasitelerinin deneysele göre fazla sonuç verdigi belirlenmistir