Türkmen fıkra tipi Kemine ve Nasreddin Hoca

Abstract

Arapçadan dilimize geçen fıkra kelimesi, terim olarak "hikâye çekirdeğini hayattan alınmış bir vak'a veya tam bir fikrin teşkil ettiği kısa ve yoğun anlatımlı, beşerî kusurlarla içtimaî ve gündelik hayatta ortaya çıkan kötü ve gülünç hadiseleri, çarpıklıkları, zıddiyetleri, eski ve yeni arasındaki çatışmaları sağduyuya dayalı ince bir mizah, hikmetli bir söz. keskin bir istihza yoluyla yansıtan; umumiyetle bir fıkra tipine bağlı olarak nesir diliyle yaratılmış, sözlü edebiyatın müstakil şekillerinden ibaret yaygın epik-dram türündeki rcalisl hikayelerden her birine verilen isim" olarak tanımlanmaktadır. Türkiye Türkçesinde fıkra, lâtife, nükte, mizah kavramlarıyla karşılanan terim, Türkmen Türkçcsinde değişme, şorta söz, latife ve yomak kelimeleriyle ifade edilmektedir".